شريفش حمايت شود ، جايى كه خداوند به تطهير و تعظيم و احترام آن فرمان داده است ، آنجا كه مىفرمايد : وَ إِذْ بَوَّأْنا لِإِبْراهِيمَ مَكانَ الْبَيْتِ أَنْ لا تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْقائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ ( سورهء حج : آيهء 26 ) . ما سپاهى از مسلمانان را براى اشغال طائف فرستاديم تا جايى نزديك براى تفاهم ميان ما و برادرانمان باشد . اكنون دوست داشتم آنچه را در ذهنم بود به شما بگويم ، اگر پذيرفتيد كه نعم المطلوب ، اما اگر نپذيرفتيد ، ما نزد خدا و مسلمانان معذور خواهيم بود و من از اين كه مرتكب محرّمات الهى شوم به خدا پناه مىبرم ، به خصوص در اين حرم شريف كه خداوند متعال فرمود : وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ ( سورهء حج : آيهء 25 ) . حرمت اين بيت حتى نزد مشركان اوليه نيز شناخته شده بود ، آنچنان كه شاعر مىگويد : إن الفضول تعاقدوا و تعاهدوا * أن لا يقر ببطن مكة ظالم در حلف الفضول همه متعهد شدند و پيمان بستند تا در داخل مكه ظالمى باقى نماند . اما آنچه بايد به شما بگويم اين است : اى اهالى مكه و نواحى آن ، از اشراف و مردم عامهء شهر و مجاوران و پناه جويان از تمام بلاد ! بر شما باد رعايت عهد اللَّه و ميثاق الهى نسبت به اموالتان و خونتان ، و اين كه حرمت بيت اللَّه را حفظ كنيد همانطور كه خداوند از زبان خليلش ابراهيم و محمد آنجا را حرم اعلام كرد ، و بر ماست با شما رفتارى كه از آنان كراهت داريد نداشته باشيم ، و در بارهء هر امر كوچك و بزرگ ، در هر زمان ، اكنون و آينده ، به دستور شرع رفتار كنيم ، و بر ما خواهد بود تا تلاش كنيم حرم الهى ، ساكنان و راه‌ها و كسانى كه به آنجا مىآيند و خانه‌اش جايى براى مردم است و امن ، ايمن باشند ، و كسى را بر شما نگماريم كه از او كراهت داريد ، و با شما رفتار پادشاهانه و مستبدانه نداشته باشيم و تنها با نصيحت و آرامش و راحت برخورد كنيم و اين كه كار حرمين شريفين را به شورايى ميان مسلمانان واگذاريم و در آنجا كارى نكنيم كه به ضرر آن باشد يا لطمه‌اى به شرف آن دو شهر و ساكنان آن دو باشد ، مگر آنچه مسلمانان با آن موافقت داشته باشند و شرع امضا كرده