ملك حسين درخواست آنان براى كناره‌گيرى را پذيرفت ، اما به بيعت با على بن حسين رضايت نداد . اما مجلسى كه اين حوادث سخت آن را پديد آورده بود ، قاطع بود و مصوّبات آن جدل‌پذير نبود . سيد طاهر دباغ از اعضاى مجلس به سمت تلفن رفت و به حسين فهماند كه مصوّبه مجلس قابل تغيير نيست . حسين نپذيرفت ، در اين وقت تلگرافى به او زدند كه در آن آمده بود : « از كناره‌گيرى شما طلب رحمت مىكنيم ، در غير اين صورت خون مسلمانان بر گردن شماست » . حسين چاره‌اى جز قبول نداشت . « 1 »

--> ( 1 ) . الثورة العربية الكبرى ، ج 3 ، ص 188 ؛ تاريخ نجد الحديث ، ص 305 .