أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)
683
تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")
بود . ابوالفيض عبدالستار بكرى گفته است كه وى به سال 1293 درگذشت و فرزندانى از وى برجاى ماند كه مشهورترين آنان در علم ، شيخ عابد مفتى مالكىها ، شيخ محمد امير مفتى مالكىها ، و شيخ على مالكى است كه به علم و فضيلت و تأليف شهرت داشت . وى مديريت معارف را در دوران شريف حسين عهدهدار بود . از جملهء فرزندان محمد ، امير شيخ جمال مالكى از بزرگان از علما و مدرسان مسجد الحرام و متوفاى سال 1359 است . فرزندان وى تاكنون در مناصب حكومتى هستند . « 1 » جدّ خاندان شطا ، سيد محمد شطا زين الدين بن محمود بن على شافعى از شهر دمياط در اواخر قرن دوازدهم به مكه آمده به كار تدريس در مسجد الحرام پرداخت . فرزندان وى عمر ، عثمان و بكرى بودند كه فرد اخير برجستهترين آنان به لحاظ علمى و صاحب تأليفات چندى است . غازى از شيخ عبدالحميد قدس نقل مىكند كه سيد محمد نسب به امام حسين عليه السلام مىبرد و اين مطلب در دفتر اشراف در دمياط ، ثبت و ضبط است . وى ادامه مىدهد كه اين شطا به سبب ملازمت با يكى از صالحان در دمياط كه نامش شيخ شطا بود ، و در خارج از مرز دمياط مدفون است ، لقب شطا را به ارث برد . از پسرش سيد بكرى ، سه پسر برآمدند كه يكى سيد احمد ، ديگرى سيد حسين و سومى سيد صالح بودند . از سيد عثمان نيز فرزندانش سعيد و محمد و على عالم بودند . از خاندان مشاط ، شيخ عبدالقادر مشّاط شهرت دارد كه از علماى بزرگ مكه و يكى از ائمه آن بود . وى در مسجد تدريس مىكرد و در مكه به او لقب شيخ التجار مىدادند كه مربوط به شغل پدرش يعنى تجارت بود . وى عضو ديوان حكومت بود و در ابتداى قرن چهاردهم درگذشت . از وى فرزندى به نام على برجاى ماند . « 2 » از خاندان لبنى ، شيخ جعفر لبنى شهرت دارد كه از علماى مكه و از مؤلفان اين شهر بود . وى در شاميه سكونت داشت ، چنان كه عموزادگانش در باب السلام بودند . وى بر حسب نقل غازى ، « 3 » در برخى از تأليفاتش نوشته است كه خود نمىداند چرا خاندانشان به
--> ( 1 ) . نشر النور ، خطى . ( 2 ) . إفادة الأنام ، خطى . ( 3 ) . إفادة الأنام ، خطى .