أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)

554

تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")

محمد بن عمر ، عبداللَّه بن على . نيز آل العيدروس كه برخى از مشايخ آنان عبارتند از : علوى بن حسين ، محمد بن على . و آل ابن حجر كه از آن جمله‌اند : رضى الدين و احمد . و نيز آل عطاس كه از آن جمله‌اند : عبدالملك ، احمد ، حسين و عبدالملك بن حسين . و آل شيخان كه از آن جمله‌اند : ابو بكر و احمد سالم فرزندان شيخان ، احمد بن ابى بكر و محمد بن عمر بن شيخان . « 1 » آل مرشدى هم شهرتى يافتند كه مشهورترين آنان در قرن نهم عبارت بودند از شيخ عيسى كه اصلشان از شيراز بود و به داشتن خط زيبا معروف بودند . وى تمامى خطوط نوشته شده در مسجد را كه مربوط به زمان اوست ، نوشت . پس از وى فرزندش عبدالرحمن مرشدى شهرت يافت . نام وى را در حوادث سال 1037 داريم . خانهء اين عبدالرحمن مرشدى سمت راست كسى بود كه در حركت به سوى مسجد ، از سويقه به باب الزياده مىرفت و زير آن يك چاه بود . به نام همين آل مرشدى ، قريه‌اى هم در وادى فاطمه در نزديك شُمَيسى شهرت يافت . از ديگر افراد مشهور اين خاندان احمد بن عيسى ، اسماعيل و محمد بن امام الدين بودند . « 2 » از آل منوفى هم بايد ياد كرد كه جدّ آنان منوفى در اوائل قرن يازدهم به مكه آمد و به تدريس شهرت يافت و وارثان علمى او از فرزندانش مشايخى بودند چون : عبدالجواد و محمد و برخى از نوادگانش از مشايخ از قبيل ابراهيم و حسن و زين العابدين فرزندان سعيد بن محمد منوفى . اينان مدرسهء خاصى داشتند و شمارى هم ناظر بر رباط عباس ميان صفا و مروه بودند و بعدها منقرض گشتند . دو زن از آنان زنده بود كه همچنان متولّى نظارت بر رباط ياد شده تا قرن چهاردهم بودند و سجلّات وقفيات سلطانى آنجا در اختيارشان بود . « 3 » آل سنجار هم از خاندان‌هاى علمى مكه بود . نخستين كسى كه از آنان مىشناسيم

--> ( 1 ) . شرح حال اين جماعت را در كتاب المختصر من كتاب نشر النور ملاحظه فرماييد . ( 2 ) . إفادة الأنام ، خطى . ( 3 ) . همان .