ديگران مىخواست و براى مصلحت برادرش كار مىكرد ، به همان اندازه كه براى خود ، نود درصد جنگ‌ها در تاريخ قديم و جديد عالم پديد نمىآمد . مساعد بن سعيد براى بار دوم امارت مساعد براى سالها استوار ماند و در خلال اين سالها مشكلى كه امنيت را برهم زند وجود نداشت ، مگر فتنهء برادرش احمد كه در سال 1175 تلاش كرد تا او را از مكه بيرون كند . وى به عنوان مخالفت به وادى نعمان « 1 » در نزديكى عرفه رفت و با همراه كردن برخى از قبايل به مكه يورش برد . زمانى كه به منطقهء ابولهب در جرول رسيد ، مساعد به مقابلهء با وى آمد و او را شكست داد . اندكى بعد با او صلح كرده و اوضاع بسان گذشته آرام شد . « 2 » در اين دوره ، نجدىها اجازهء حج خواستند كه به آنان چنين اجازه‌اى داده نشد . آل بركات و استمداد آنان از محمدعلى بلوط در مصر در سال 1182 ميان مساعد و گروهى از اشراف از آل بركات اختلافاتى پيش آمد . رهبرى مخالفان با عبداللَّه بن حسين بن يحيى بركاتى بود . با بالا گرفتن اختلافات ، وى به وادى فاطمه رفت و در آنجا عده‌اى اشراف آل بركات با وى در جنگِ با مساعد ، هم عقيده شدند . اين جماعت تصميم گرفتند ابتدا جده را تصرف كنند . از اين رو سپاهى را هم از باديه فراهم آورده به سمت جده رفتند . مردم شهر در قلعه تحصن كرده با نصب توپخانه به مهاجمان حمله مىكردند ، چنان كه وسايل آتش‌زا به تيرها گذاشته ، آنها را روى چادرهاى مهاجمان پرتاب كرده ، آنها را به آتش مىكشيدند . عبداللَّه دريافت كه كارى از پيش نخواهد برد ، به همين جهت دوباره به وادى فاطمه برگشت . « 3 »

--> ( 1 ) . بعد از مر ظهران ، از بزرگ‌ترين وادىهاى مكه است كه در كتاب‌هاى ادبى هم شهرتى دارد و در بيست و پنج‌كيلومترى شرق مكه است و ساكنانش از طايفهء هذيل هستند . ( 2 ) . خلاصة الكلام ، ص 198 . ( 3 ) . إفادة الأنام ، خطى .