أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)

497

تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")

امارت مبارك بن احمد بن زيد با تسلط آل زيد بر امارت ، آنان مبارك برادر عبدالمحسن بن زيد را انتخاب كرده در سال 1132 امارت او را اعلام كردند . آن سال و بخشى از سال 1133 به همين منوال گذشت تا آن كه دوباره ميان ياران او از آل زيد با دشمنانش از آل بركات درگيرى پيش آمد و همهء دشمنان بر ضد او شوريدند . دليل آنان اين بود كه مبارك ، حقوق آنان را نمىپرداخت . اين شورش مدت‌ها ادامه يافت تا آن كه آنان سپاهى ترتيب داده به مكه يورش بردند . در اين سمت ، مبارك هم در شوال 1133 به مقابلهء با آنان شتافت و با يورش سهمگين خود آنان را پراكنده كرد . سپس پذيرفت تا حقوق آنان را بپردازد و بر اين اساس با آنان مصالحه كرد . « 1 » فتنهء آغاوات مدينه در دوران امارت مبارك بود كه فتنه‌اى ميان آغاوات مدينه با سپاهيان آن ناحيه درگرفت . داستان از اين قرار بود كه يكى از مردان وابسته به اين آغاوات ، بر آن شد تا سپاهى شود ، اما آنان مانع شدند . اين امر سبب خشم آغاوات مسجد شد و برخى با تندى با فرماندهان نظامى سخن گفتند و فتنه بالا گرفت . به دنبال آن آغاوات در مسجد متحصن شدند . قاضى مدينه بر آن شد تا ميان آنان را آشتى دهد ، اما آغاوات حاضر به حضور در مجلس قاضى نشدند ، شايد هم ترسيدند . بدين ترتيب قاضى ، آنان را شورشى ناميده ، دستور جنگ با آنان را در مسجد صادر كرد . بدين ترتيب نماز جماعت تعطيل شد . چيزى نگذشت كه آغاوات درخواست امان كردند ، اما رجال لشكر نپذيرفتند مگر آن كه بزرگان آنان را به مكه نزد شريف مبارك بفرستند تا او رأى شرع را در بارهء ايشان اجرا كند . آغاوات پذيرفتند و پنج يا شش نفر از آنان در حالى كه در زنجير بودند راهى مكه شدند . شريف آنان را نگاه داشته ، گزارش آنان براى سلطان عثمانى نوشته شد و از آنجا

--> ( 1 ) . إفادة الأنام ، خطى .