بركات بن محمد براى بار چهارم بركات از منزلى كه الغورى پس از آمدن وى به عنوان اسير از سوى امير الحاج مصرى ، در قاهره برايش تدارك ديده بود ، گريخت . او سپس از مصر به ينبع آمد و در آنجا بود كه خبر كشته شدن برادرش را در مطاف و تسلط برادر ديگرش حميضه را بر مكه شنيد . وى به نواحى شرق مكه « 1 » آمد تا در فرصت مناسب حمله كرده ، مكه را از چنگ برادرش حميضه درآورد . وى در ميان برخى از قبايل سكونت كرده با دخترى از فرزندان حسين ازدواج كرد و فرزندش ابونمى دوم از او به دنيا آمد . « 2 » انتظار وى چند ماهى بيشتر به طول نينجاميد تا آن كه توانست برخى از قبايل مانند ابن عقبه و بنىلام و ديگران را بسيج كرده ، عدهء زيادى را آماده كند و روز ترويه به مكه يورش برد . وى با سپاه خود به عرفات رفت و خيمه‌هاى خود را در دامنهء جبل الرحمه برپا كرد . در اين وقت ، امراى قوافل حج همراه اتباع خود به عرفات آمده ، در آنجا فرود آمدند . ساير حجاج هم از آنان پيروى كردند . در اين هنگام جز درگيرىهاى مختصر با برخى از اعراب ، آن هم در راه منى ، حادثه‌اى پيش نيامد ، جز آن كه بيشتر اهالى مكه در آن سال حج انجام ندادند . پس از آن مردم به مزدلفه آمده ، از آنجا سالم به منى آمدند ، مگر برخى از حوادث انفرادى كه ضمن آن غارت‌هايى صورت گرفت . « 3 » چنين مىنمايد كه حجاج دريافتند كه مىبايست پس از حج به سرعت مكه را ترك كرده به جدّه بروند ، چرا كه بيم آن مىرفت كه درگيرىهايى پيش آيد . قافله‌ها هنوز از

--> ( 1 ) . شايد درست « شرق مدينه » باشد ، چنان كه از سياق جمله به دست مىآيد . زيرا بنىلام و بنىعقبه از ساكنان شرق‌مكه نيستند ( عاتق ) . ( 2 ) . خلاصة الكلام ، ص 49 . ( 3 ) . بلوغ القرى ، ج 2 ، ص 1328 .