مالك بن ابى فليته ، در سال 565 نزاع با عيسى را آغاز كرد و توانست نيم روز بر مكه تسلط يابد . پس از آن با يكديگر مصالحه كردند . در سال 567 بار ديگر نزاع درگرفت و مالك با سپاهى از قبيلهء هذيل بر مكه تاخت كه عيسى او را شكست داد و وى به جدّه گريخت و در آنجا به غارت مراكز تجارى پرداخت . داود بن عيسى با درگذشت عيسى در سال 570 فرزندش داود به امارت دست يافت . اما حكومت نيم روزهء او با تحريكى كه از سوى عباسيان صورت گرفت ، توسط برخى از شورشيان كه سخت به او حمله كردند ، سرنگون شد . او را از مكه بيرون كردند و برادرش مكثر را به جايش نشاندند . اين اتفاق در سال 571 افتاد . « 1 » مكثر بن عيسى زمانى كه به سال 571 مكثر به امارت مكه رسيد ، دريافت كه بايد كار خود را در پايگاهش مكه تقويت كند تا استبداد بغداد همان گونه كه برادرش را ساقط كرد ، به او آسيب نزند . وى شروع به خريد اسلحه و آماده كردن مردان جنگى كرد . همچنين بالاى ابوقبيس قلعه‌اى ساخت تا اگر اميرالحاج عراق براى منازعهء با وى تلاش كرد و خواستار عزل او شد ، بتواند در آنجا پناه گيرد . با اين حال ، همچنان به نام عباسيان و ايوبيان خطبه مىخواند . زمانى كه بغداد به فعاليت‌هاى وى پىبرد ، احساس خطر كرده به طاشتكين اميرالحاج كه برادر صلاح‌الدين بود دستور داد تا مكثر را از مكه اخراج كرده ، قلعهء او را تخريب كند . زمانى كه كاروان حج عراق به عرفات رسيد و از آنجا به سمت مزدلفه آمد ، در مزدلفه توقف نكرده ، گذشت . برخى جمرات را رمى كرده و همچنان حركت كردند تا به

--> ( 1 ) . شفاء الغرام ، ج 2 ، ص 198 .