أحمد السباعي (مترجم: رسول جعفريان)
172
تاريخ مكة (از آغاز تا پايان دولت شرفاى مكه "1344 ق")
اصلاحات ادارى ابن زبير ادارهء خاصى را در مكه پديد آورد كه مىتوان آن را مانند ادارهء پليس امروزى دانست . وى كسانى از ياران خود را در آنجا گماشته بود تا بر امنيت عمومى نظارت داشته باشند . كسان ديگرى بر بازار نظارت داشتند ، گروهى به كار بريد - نامه رسانى - مىپرداختند . اينان چهارپايان سريعى داشتند كه مىتوانستند اخبار شهرها و قراى اطراف را به او منتقل كنند . با بازگشت امويان به مكه ، امير اين شهر شغل حاجبى را ايجاد كرد كه كارش مراقبت از اموال او در سرزمينهاى فتح شده و نيز گرفتن شكايات و رساندن به او بود . وى يك نيروى شامى هم در اختيار حاجب گذاشته بود تا در ابطح مراقب اوضاع باشند ، همچنين كتّابى كه بخششهاى مردم را ثبت و ضبط مىكردند . نيز ساختمانى ويژه و متعلق به بيتالمال در كنار دارالندوه ساخت . برخى از اميران مكه در اين زمان كسانى را به نيابت از خود در امر قضاوت و نماز به كار مى گرفتند ، چنان كه از ابن عباس و برخى از شاگردان مكتب او در مسائل قضايى استفاده مىكردند . تا پايان دولت ابن زبير ، سكّهء مورد استفاده در معاملات ، همان سكهء عمرى بود كه در مدينه ضرب شده و در كنار آن كلمات فارسى بود . اما امويان سكهء خاص خود را در دمشق ضرب كردند كه ميان مردم مكه هم در كنار سكههاى ديگر رواج يافت . در اين دوره ، كار بريد و راه ارتباطى مكه با شام به عنوان مركز خلافت توسعه يافت . « 1 »
--> ( 1 ) . مؤلف در اينجا اشارتى به راههاى حج و مسيرهايى كه قافلهها براى حج مىپيمودند نكرده است . بايد توجه داشت كه مسألهء حجگزارى براى همهء مسلمانان از همان عصر رسول صلى الله عليه و آله آغاز شد و بلافاصله پس از رحلت هم به دليل ضرورتى كه ايجاب مىكرد ، در ماههاى نزديك به حج ، مردم به سمت مكه حركت مىكردند . طبيعى است كه حركت آنان به دليل مشكل امنيت ، كاروانى بوده و به سرعت بحث قافلههاى حج مطرح شده است . اين كه از چه زمانى اين قافلهها ساماندهى شده ، و آيا تعيين مسيرها با نظر حكومتها و دولتها بوده است يا نه ؟ بايد تحقيق شود . عجالتاً از دورهء اموى چهار مسير مهم وجود داشته است كه بعدها با اندك تغييرى همان مسيرها مورد استفاده قرار گرفته است : راه شامى ، راه مصرى ، راه عراقى و راه يمنى . توجه داشته باشيم كه منهاى اشتراك دو راه مصرى و شامى ، سه ركن از اركان كعبه به نامهاى يمانى ، عراقى و شامى ناميده شده كه برابر همين سه ناحيه بوده است . اينها چهار مسير اصلى بوده كه بر اساس آنچه در تواريخ مانده ، توقفگاهها و شهرهايى كه حجاج از آنها عبور مىكردند ثبت شده است . در بارهء راههاى چهارگانهء حج در اين دوره بنگريد : مظاهر الاهتمام بالحج ، حجازى حسن على طراوه ، قاهره ، مكتبة زهراء الشرق ، 1423 ، صص 85 - 111 . « ج »