فَلَكَ سابِقَةُ الْجِهادِ عَلى تَصْديقِ التَّنْزيلِ ، وَلَكَ فَضيلَةُ پس تو پيشى گرفتى در جهاد بر ديگران به تصديق قرآن و براى تو بود فضيلت الْجِهادِ عَلى تَحْقيقِ التَّأْويلِ ، وَعَدُوُّكَ عَدُوُّ اللَّهِ جاحِدٌ جهاد براى تحقق دادن به تأويل قرآن ، و دشمن تو و دشمن خدا و منكر لِرَسُولِ اللَّهِ يَدْعُو باطِلًا ، وَيَحْكُمُ جائِراً ، وَيَتَأَمَّرُ غاصِباً ، رسول خدا بود آنكه به باطل دعوت مىكرد ، و به ستم حكم مىراند ، و به غصب و زور حكومت كرده وَيَدْعُو حِزْبَهُ الَى النَّارِ ، وَعَمَّارٌ يُجاهِدُ وَيُنادى بَيْنَ و دار و دسته‌اش را بسوى دوزخ دعوت مىنمود ، و در آن حال عمّار جهاد مىكرد و ميان دو صف الصَّفَّيْنِ : الرَّواحَ الرَّواحَ الَى الْجَنَّةِ ، وَلَمَّا اسْتَسْقى و فرياد مىزد : كوچ كنيد كوچ كنيد بسوى بهشت و چون آب طلبيد و بجاى آب فَسُقِىَ اللَّبَنَ كَبَّرَ وَقالَ : قالَ لى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ شير به او دادند تكبير گفت و اظهار داشت كه : رسول خدا صلى اللّه عليه وَآلِهِ : آخِرُ شَرابِكَ مِنَ الدُّنْيا ضَياحٌ مِنْ لَبَنٍ . وَتَقْتُلُكَ و آله به من فرموده : آخرين نوشيدنى تو از دنيا جرعه‌اى از شير است ، و تو را الْفِئَةُ الْباغِيَةُ ، فَاعْتَرَضَهُ أبُو الْعادِيَةِ الْفَزارِى فَقَتَلَهُ ، فَعَلى فرقهء ستمكار مىكشند پس در آن حال ابوالعاديه فزارى سر راهش را گرفت و او را كشت پس ابِى الْعادِيَةِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَلَعْنَةُ مَلآئِكَتِهِ وَرُسُلِهِ اجْمَعينَ ، لعنت خدا و لعنت فرشتگان و رسولانش همگى بر ابوالعادية باد وَعَلى مَنْ سَلَّ سَيْفَهُ عَلَيْكَ وَسَلَلْتَ سَيْفَكَ عَلَيْهِ يا اميرَ و هم بر آنكس كه شمشير به روى تو كشيد و تو امير مؤمنان به روى او شمشير كشيدى