افَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ ، الهى ( كه‌فرمودى ) « آياكسىكه مؤمن است مانندكسى است كه فاسق است ؟ نه يكسان نيستند » اىمعبود من وَسَيِّدى فَاسْئَلُكَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها ، وَبِالْقَضِيَّةِ الَّتى و اى آقاى من به حق آن نيرويى كه مقدرش كردى ، و به فرمانى كه مسلمش كردى حَتَمْتَها وَحَكَمْتَها ، وَغَلَبْتَ مَنْ عَلَيْهِ اجْرَيْتَها ، انْ و صادر فرمودى و بر هر كس آن را اجرا كردى مسلط گشتى از تو مىخواهم كه تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّيْلَةِ وَفى هذِهِ الساعَةِ ، كُلَّ جُرْمٍ ببخشى بر من در اين شب و در اين ساعت هر جرمى را كه اجْرَمْتُهُ ، وَكُلَّ ذَنْبٍ اذْنَبْتُهُ ، وَكُلَّ قَبِيحٍ اسْرَرْتُهُ ، وَكُلَّ مرتكب شده‌ام و هر گناهى را كه از من سر زده ، و هر كار زشتى را كه پنهان كرده‌ام ، جَهْلٍ عَمِلْتُهُ كَتَمْتُهُ اوْ اعْلَنْتُهُ ، اخْفَيْتُهُ اوْ اظْهَرْتُهُ ، وَكُلَّ و هر نادانى كه كردم چه كتمان كردم و چه آشكار چه پنهان گناه كردم و چه در عيان ، و هر كاربدى سَيِّئَةٍ امَرْتَ بِاثْباتِهَا الْكِرامَ الْكاتِبينَ ، الَّذينَ وَكَّلْتَهُمْ را كه به نويسندگان گراميت دستور يادداشت كردنش را دادى ، همان نويسندگانى كه آنها را موكل بِحِفْظِ ما يَكُونُ مِنّى ، وَجَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ بر ثبت اعمال من كردى ، و آنها را به ضميمهء اعضاء و جوارحم جَوارِحى ، وَكُنْتَ انْتَ الرَّقيبَ عَلَىَّ مِنْ وَرائِهِمْ ، گواه بر من كردى و اضافه بر آنها خودت نيز مراقب من بودى وَالشاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ ، وَبِرَحْمَتِكَ اخْفَيْتَهُ و گواه اعمالى بودى كه از ايشان پنهان مىماند ، و البته به واسطهء رحمتت بود كه آنها را پنهان داشتى