الْوافِيَيْنِ الْكافِيَيْنِ ، فَصَلِّ عَلَيْهِما ما سَبَّحَ لَكَ مَلَكٌ ، و وافى و كافى بودند ، پس درود فرست بر آن دو تا هرگاه كه تسبيحت كند فرشته‌اى وَتَحَرَّكَ لَكَ فَلَكٌ ، صَلاةٌ تُنْمى وَتَزيدُ ، وَلا تَفْنى وَلا و در حركت باشد به فرمانت فلكى ، درودى با بركت كه فزونى يابد ، و فنا و زوال تَبيدُ ، وَاتَوَسَّلُ الَيْكَ بِعَلِىِّ بْنِ مُوسَى الْرِّضا ، وَبِمُحَّمَدِ نپذيرد ، و توسل جويم بدرگاهت بوسيلهء على بن موسى الرضا ، و به محمد ابْنِ عَلِىٍّ الْمُرْتَضَى ، الْإِمامَيْنِ الْمُطَهَّرَيْنِ الْمُنْتَجَبَيْنِ ، بن على مرتضى ، آن دو امام پاك و برگزيده فَصَلِّ عَلَيْهِما ما اضاءَ صُبْحٌ ، وَدامَ صَلاةً تُرَقّيهِما الى درود فرست بر آن دو تا روشنى هر بامداد ، درودى كه بالا برد آن دو را بسوى رِضْوانِكَ فِى الْعِلِّيّينَ مِنْ جِنانِكَ ، وَاتَوَسَّلُ الَيْكَ بِعَلىِّ رضوانت در بلندترين جاهاى بهشتت ، و توسل جويم بدرگاهت به على ابْنِ مُحَمَّدٍ الْرَّاشِدِ ، وَالْحَسَنِ ابْنِ عَلِىٍّ الْهادِى ، الْقائِمَيْنِ بن محمد آن امام راشد ، و حسن بن على هادى كه هر دوى آنان قيام كردند بِامْرِ عِبادِكَ ، الْمُخْتَبَرَيْنِ بِالِمحَنِ الْهايِلَةِ ، وَالْصَّابِرَيْنِ به كار بندگانت و به محنتهاى هراس‌انگيز آزمايش شدند ، و در برابر كينه‌هاى لغزاننده فِى الْإِحَنِ الْمائِلَةِ ، فَصَلِّ عَلَيْهِما كِفاءَ اجْرِ الْصَّابِرينَ ، بردبارى كردند ، پس درود فرست بر آنان معادل مزد همهء بردباران وَازاءَ ثَوابِ الْفائِزينَ ، صَلاةً تُمَهِّدُ لَهُمَا الْرِّفْعَةَ ، و برابر پاداش رستگاران ، درودى كه آماده كند براى آن دو بلندى رتبه را