وَالْخَيْرِ وَالْفَضْلِ ، وَالنَّدى وَالْبَذْلِ ، وَمَأْلَفِ الْبَلْوى و نيكى و فضيلت و بخشش و جود و عطا بود ، و نيز آن حضرت خوگرفته بود به بلا وَالصَّبْرِ ، وَالْمُضْطَهَدِ بِالظُّلْمِ ، وَالْمَقْبُورِ بِالْجَوْرِ ، و شكيبائى ، و ظلم و ستم كشيد ، و به ظلم و جور مدفون شد ، وَالْمُعَذَّبِ فى قَعْرِ السُّجُونِ وَظُلَمِ الْمَطاميرِ ، ذِى و در سياه‌چالهاى زندان وسلولهاى تاريك تحت شكنجه و عذاب بود ، تا ساق پايش السَّاقِ الْمَرْضُوضِ بِحَلَقِ الْقُيُودِ ، وَالْجَنازَةِ الْمُنادى از فشار حلقه‌هاى كُند و زنجير خرد شد ، و صاحب آن جنازهء مقدسى كه جلوش جار مىزدند عَلَيْها بِذُلِّ الْإِسْتِخْفافِ ، وَالْوارِدِ عَلى جَدِّهِ الْمُصْطَفى ، با كمال خوارى و سبكى ( اين امام رافضيان است ) ، و آنكه درآمد بر جدش مصطفى وَابيهِ الْمُرْتَضى ، وَامِّهِ سَيِّدَةِ النِّساءِ بِارْثٍ مَغْصُوْبٍ ، و پدرش ( على ) مرتضى ، و مادرش بانوى زنان در حالىكه ارثش به يغما رفته وَوَلاءٍ مَسْلُوبٍ ، وَامْرٍ مَغْلُوبٍ ، وَدَمٍ مَطْلُوبٍ ، وَسَمٍّ و حكومتش ربوده‌شده و مغلوب دشمنان گشته و خواست دشمن ريختن خونش بود با زهرى مَشْرُوبٍ ، اللهُمَّ وَكَما صَبَرَ عَلى غَليظِ الِمحَنِ ، وَتَجَرَّعَ كه به او خورانيدند ، خدايا چنانچه او صبر كرد بر سختى و محنت و سركشيد غُصَصَ الْكُرَبِ ، وَاسْتَسْلَمَ لِرِضاكَ ، وَاخْلَصَ الطَّاعَةَ جرعه‌هاى گرفتارى را و تن داد به رضايت تو ، و اطاعت كرد تو را لَكَ ، وَمَحَضَ الْخُشُوعَ ، وَاسْتَشْعَرَ الْخُضُوعَ ، وَعادَى از روى اخلاص و خشوع و خضوع و دشمنى كرد