وَكَيْفَ لا افْعَلُ ذلكَ ، وَانّما هِىَ مَوْتَةٌ اوْ قَتْلَةٌ واحِدَةٌ ، ثُمَّ و اكنون كه يك بار كشته شدن بيش نيست چرا چنين نكنم ، و پس هِىَ اْلكَرامَةُ اْلَّتى لَا اْنقِضاءَ لَها ابَداً ، فَقَدْ لَقْيِتَ از اين كرامت و لطف بى پايان و ابدى خواهد بود ، و تو ( ايسادگى كردى ) تا حِمامَكَ ، وَواسَيْتَ امامَكَ ، وَلَقِيتَ مِنَ اْللَّهِ الْكَرامَةَ فى لحظه شهادت ، و مواسات كردى با امامت ، و از خداوند لطف و كرامت را دارِ الْمُقامَةِ ، حَشَرَنَا اْللَّهُ مَعَكُم فى الْمُسْتَشْهَدينَ ، وَرَزَقَنا در جايگاه هميشگى دريافت كردى ، خداوند ما را با شما شهيدان محشور گرداند ، و همراهى مُرافَقَتَكُمْ فى اعْلى عِلِّيين . با شما را در بالا ترين درجات بهشت روزيمان سازد . السَّلامُ عَلى بِشْرِ بنِ عُمَرِ الْحَضْرَمى ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ سلام بر بشر بن عمر حضرمى ، خداوند در برابر گفته‌ات به امام ( حسين عليه السلام ) قَوْلَكَ لِلْحُسينِ وَقَدْ اذِنَ لَكَ فى الْإِنْصِرافِ : أَكَلَتْنى پاداش دهد كه به تو اجازه بازگشت داد و تو گفتى : درندگان اذَنِ الْسِّباعُ حَيّاً اذا فَارَقْتُكَ وَاسْأَلُ عَنْكَ الْرُّكْبانَ ، مرا زنده طعمه خودسازند اگر از تو جدا شوم و خبر شهادت ترا از كاروانيان رهگذر جويا شوم ، وَاخْذُلُكَ مَعَ قِلَّةِ الاعْوانِ ، لا يَكُونُ هذا ابَداً . و ترا با ياران اندك ترك گويم ، هرگز چنين نخواهد شد . السَّلامُ عَلى بُرَيرْ بِنْ خُضَيرٍ الْهَمْدَانىّ الْمَشْرِقى سلام بر يزيد بن حصين همدانى مشرقى