بِكَ ، الهى قَدْ جَلَسَ الْمُسيِىْءُ بَيْنَ يَدَيْكَ مُقِرّاً لَكَ به تو ، خدايا نشسته است بندهء بدكردار در پيشگاهت در حالى كه اقرار بِسُوءِ عَمَلِهِ ، وَراجِياً مِنْكَ الصَّفْحَ عَنْ زَلَلِهِ ، الهى قَدْ به كردار بد خود دارد و از تو اميد دارد چشم از لغزشش بپوشى ، خدايا به حقيقت بلند كرده بدرگاهت بندهء رَفَعَ الَيْكَ الظَّالِمُ كَفَّيْهِ راجِياً لِما لَدَيْكَ ، فَلا تُخَيِّبْهُ ستمكار هر دو كف خود را به اميد آنچه در پيش تو است پس نوميدش مكن بِرَحْمَتِكَ مِنْ فَضْلِكَ ، الهى قَدْ جَثَا الْعآئِدُ الَى به رحمت خود از فضلى كه دارى ، خدايا زانو زده است بنده‌اى بازگشت كننده بسوى الْمَعاصى بَيْنَ يَدَيْكَ خآئِفاً مِنْ يَوْمٍ تَجْثُو فيهِ الْخَلآئِقُ گناهان در نزد تو ، ترسان از آن روزى كه به زانو در آيند خلايق بَيْنَ يَدَيْكَ ، الهى جآءَكَ الْعَبْدُ الْخاطِئُ فَزِعاً مُشْفِقاً ، در پيشگاهت ، خدايا بدرگاهت آمده بنده‌اى خطاكار در حال هراس ، و نگرانى وَرَفَعَ الَيْكَ طَرْفَهُ حَذِراً راجِياً ، وَفاضَتْ عَبْرَتُهُ و دوخته بسويت چشم خود را ترسان و اميدوار ، و ريزان گشته اشكَش مُسْتَغْفِراً نادِماً ، وَعِزَّتِكَ وَجَلالِكَ ما ارَدْتُ بِمَعْصِيَتى در حال آمرزش خواهى و پشيمانى ، سوگند به عزت و شوكتت كه من از نافرمانى كردن تو مُخالَفَتَكَ ، وَما عَصَيْتُكَ اذْ عَصَيْتُكَ وَا نَا بِكَ جاهِلٌ ، قصد مخالفت تو را نداشتم و چنان نبود كه نافرمانيت كنم و در حال نافرمانى به مقام تو جاهل باشم وَلا لِعُقُوبَتِكَ مُتَعَرِّضٌ ، وَلا لِنَظَرِكَ مُسْتَخِفٌّ ، وَلكِنْ و نه بخاطر اينكه خود را در معرض كيفرت قرار دهم ، و نه اينكه نظر خشم تو را سبك شمارم ، بلكه