الْقَضآءُ ، يا اميرَ الْمُؤْمِنينَ ا نَا لَكُمْ مُسَلِّمٌ تَسْليماً ، سبقت يافته ، اى امير مؤمنان من در برابر شما تسليمم چنان تسليمى كه لا اشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئاً ، وَلا اتَّخِذُ مِنْ دوُنِهِ وَلِيّاً ، الْحَمْدُ چيزى را به خدا شريك نگيرم ، و جز او كسى را به سرپرستى خود انتخاب نكنم ، ستايش للَّهِ الَّذى هَدانى بِكُمْ ، وَما كُنْتُ لِأَهْتَدِىَ لَوْلا انْ خدائى را كه مرا راهنمائى كرد بوسيلهء شما و من چنان نبودم كه به خودى خود راهنمائى شوم اگر هَدانِىَ اللَّهُ ، اللَّهُ اكْبَرُ ، اللَّهُ اكْبَرُ ، اللَّهُ اكْبَرُ ، الْحَمْدُ للَّهِ عَلى ما خدا هدايتم نمىكرد ، خدا بزرگ است ، خدا بزرگ است خدا بزرگ است ، ستايش خداى را بر نعمت هَدانا . هدايت او اعْمال دَكَّة الْقَضآء دكّة القضاء جايگاه قضاوت امير مؤمنان عليه السلام بوده است ، در آنجا دو ركعت نماز بگزار به حمد و هر سوره كه خواهى پس از نماز و تسبيح حضرت زهرا عليها السلام بگو : يا مالِكى وَمُمَلِّكى وَمُتَغَمِّدى بِالنِّعَمِ الْجِسامِ مِنْ غَيْرِ اى مالك من ، و اى مالك كنندهء من و اى كه مرا غرق نعمتهاى بزرگ خود ساختى بدون اينكه