شب تارى و نه روز روشنى ، و نه درياى موّاجى ، و نه كوه استوارى ، و نه ستارهء سيارى ، و نه ماه تابانى ، و نه باد وزانى و نه ابر ريزانى ، و نه برق رخشانى ، و نه رعد بتسبيح غرّانى ، و نه جانى كه دم زند ، و نه پرنده‌اى كه بپرد ، و نه آتشى كه روشن گردد ، و نه آبى كه روان شود . پيش از هر چيز بودى ، و همه را تو هستى بخشيدى ، و بر هر چيز قادر و توانا گشتى ، و همه را تو پديد آوردى ، توئى كه توانگر كنى و فقير گردانى ، و بميرانى و زنده سازى ، بخندانى و بگريانى ، و بر عرش استيلاء دارى ، پس منزهى تو اى خدا و برترى . توئى خدائى كه معبودى جز تو نيست آن آفريدگار دانا ، فرمانت پيروز و دانشت نافذ ، و مكرت نزديك ، و وعده‌ات راست ، گفتارت درست ، و حكم و دستورت ( از روى ) عدالت ، و كلامت هدايت ، و وحى تو نور ، و رحمتت پهناور ، و گذشتت بس بزرگ ، و فضل و كرمت بسيار ، و عطايت شايان ، و رشتهء ( توسل به ) تو محكم ، و امكان ( و وسائل جور كردن ) تو مهيا ، و پناهنده‌ات نيرومند ، و كيفرت سخت ، و كيد و مكرت زيركانه است . تو اى پروردگار من مرجع هر شكايتى ، مطّلع از هر سخن در گوشى ، و حاضر در هر انجمنى ، حدّ نهائى هر حاجت ، و بر طرف‌كنندهء هر اندوه ( يا گشايش هر اندوهگين ) ، توانگرى هر فقير بينوا ، دژ محكم هر گريزان ، و امان بخش هر ( فرارى ) ترسان ، پناه ناتوان ، و گنج فقيران ، غمگشاى غمندگان ، و ياور ( نيكان و ) نيكرفتارانى ، و اين است خدا پروردگار ما كه معبودى جز او نيست . بندگانت را كفايت كنى ، و هر كه بر تو توكل كند ياريش دهى ، و تو براستى پناهى براى كسى كه به تو پناه آورد و بدرگاه تو تضرع و زارى كند ،