السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
89
تحرير الوسيلة (فارسى)
بايد غسل كرده نماز بخواند . و همچنين است اگر در پايان عادت ، ظاهرا خون قطع شود و پس از استبراء خود را پاك ببيند ، ولى اگر خون در پايان عادت قطع نشود و از آن تجاوز نمايد ، بنابر اقوا مستحب است استظهار [ 33 ] كرده و عبادت را تا ده روز ترك نمايد ، هر چند كه اوصاف حيض را داشته باشد و اين استظهار در يك روز ( روز اول بعد از عادت ) بنابر احتياط ، واجب است و در بقيه تا پايان ده روز ترك احتياط سزاوار نيست ، ( يعنى ) بين تروك زن حائض و افعال مستحاضه جمع نمايد و در اين صورت اگر از ده روز نگذشت همهء آن حيض است و اگر تجاوز كرد حكم آن بعدا مىآيد . ( 1 ) مسألهء 19 - اگر بيش از ده روز خون ببيند كم باشد يا زياد حيض او با پاكيش ( طهرش ) مختلط شده است ، پس اگر داراى عادت وقتيه و عدديه باشد بايد خونى را كه در روزهاى عادت ديده اگر چه اوصاف حيض را نداشته باشد حيض قرار داده و بقيه هر چند داراى صفات حيض باشد ، استحاضه است ، و اگر هيچگونه عادتى نه وقتيه و نه عدديه نداشته باشد به اينكه مبتدئه و يا مضطربه در وقت و عدد و يا ناسيه وقت و عدد باشد ، پس در صورتى كه رنگ خون مختلف باشد كه مقدارى سياه يا قرمز و مقدارى زرد باشد ، بايد به « تميز » رجوع كند ، بنابراين خونى را كه صفات حيض دارد بايد حيض قرار داده و غير آن را استحاضه بداند . مشروط بر اينكه آنچه كه داراى صفات حيض است كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد . و به شرط آنكه پس از خونى كه داراى صفات حيض نبوده و از ده روز كمتر است ، خون ديگرى كه داراى صفات حيض باشد نبيند مثل آنكه پنج روز خون سياه و پنج روز زرد و سپس پنج روز خون سياه ببيند و اگر خونى كه داراى اوصاف حيض است كمتر از سه روز يا بيشتر از ده روز باشند ، در اين صورت بطور مطلق اوصاف خون را ناديده گرفتن و او را فاقد « تميز » دانستن ، محل اشكال است . و بعيد نيست كه در مثال گذشته لازم باشد خون اول را كه داراى صفات حيض است ، حيض قرار داده آن را تا مقدارى كه وظيفهاش مىباشد هفت روز طبق روايات و يا مطابق عادت زنان خويشاوند ، تكميل و عمل نمايد ، ( يعنى اگر خون كمتر يا بيشتر از اين وظيفه بود او را تا مقدار اين وظيفه مىرساند ) . و اگر خون به يك رنگ بود ، زن داراى تميز نمىباشد . پس اگر خويشانى كه عادتشان يكسان باشد ، ندارد بنابر احتياط اگر اقوا نباشد بايد هفت روز از هر ماه را حيض و بقيه را استحاضه قرار دهد و اگر خويشانى مانند مادر ، خواهر ، خاله ، عمه و غير اينها دارد و مىداند كه عادت آنها يكسان است ، زن مبتدئه بايد به آنها رجوع كرده و مقدار عادت آنها را براى خود حيض قرار دهد ، و اما زنى كه عادتى پيدا نكرده اگر عادت خويشانش كمتر يا بيشتر از هفت روز باشد بايد در فاصلهء بين عادت آنها و هفت روز ، احتياط را ترك