بيشتر قبل از عادت و يا بعد آن خون ببيند ، بطورى كه گفته شود وقت حيض و عادتش جلو و يا عقب افتاده است . ( و در هر صورت ) اگر بعدا معلوم شود كه حيض نبوده چون خونى را كه ديده كمتر از حد اقل حيض ( سه روز ) بوده است ، بايد عبادتهائى را كه ترك كرده قضا نمايد . اما زنى كه صاحب عادت وقتيه نيست . او نيز به محض ديدن خون در صورتى كه داراى صفات حيض باشد حائض مىشود ، و اگر داراى صفات حيض نباشد بايد با جمع بين تروك زن حائض و اعمال مستحاضه احتياط كند ، پس اگر اين خون سه روز ادامه پيدا كرد آن را حيض قرار مىدهد ، و اگر از سه روز بيشتر شد تا ده روز ، اضافه را نيز حيض قرار مىدهد بنابراين به وظائف حائض اكتفا مىكند و نيازى به رعايت اعمال مستحاضه ندارد ، اگر چه ترك احتياط سزاوار نيست . ( 1 ) مسألهء 14 - صاحب عادت وقتيه اگر در وقت عادت و قبل از آن ، يا در وقت عادت و بعد از آن يا در وقت عادت و قبل و بعد از آن خون ببيند در صورتى كه روىهمرفته از ده روز بيشتر نشود همه را حيض قرار مىدهد و اگر از ده روز بيشتر شود فقط روزهاى عادت را حيض و بقيه را استحاضه قرار مىدهد . ( 2 ) مسألهء 15 - اگر زنى سه روز متوالى خون ببيند و به مقدار كمتر از ده روز خونش قطع شود سپس سه روز يا بيشتر خون ببيند . در صورتى كه همهء روزهائى كه خون ديده با روزهائى كه در وسط آنها پاك بوده از ده روز بيشتر نباشد تمامى روزهائى كه خون ديده حيض است و روزهاى پاكى وسط هم ملحق به آن است چه آن دو خون يا يكى از آنها اوصاف حيض را داشته باشد يا نداشته باشد ، چه صاحب عادت بوده و آن دو خون ، يا يكى از آنها به عادتش برخورد كند يا نه ، و در صورتى كه رويهم رفته بيشتر از ده روز باشد و هر كدام از دو خون و نقاء ( پاكى ) كمتر از ده روز باشد ، پس اگر صاحب عادت است و يكى از آن دو خون در عادت بوده فقط همان را حيض قرار بدهد نه ديگرى را ، همچنين اگر بعضى از روزهاى يكى از آن دو خون در عادت باشد نه ديگرى فقط همان خون را حيض قرار مىدهد نه خون ديگرى را . و همچنين اگر زن صاحب عادت عدديه است و عدد يكى از آن دو خون مساوى عادتش باشد بايد همان را حيض قرار دهد نه ديگرى را ، و اين موافقت و مساوات خون با عدد صاحب عادت عدديه ، بنابر اقوا مقدم است بر تميز و تشخيص به اوصاف ( كه يكى ديگر از راههاى شناخت و اثبات حيض است ) ، و اگر زن صاحب عادت نيست يا هيچ يك از آن دو خون و يا بعضى از آن در عادت نباشد ( در اين صورت ) آن خونى را كه داراى صفات حيض است بايد حيض قرار دهد نه ديگرى را و اگر صاحب عادت وقتيه و عدديه است . و مقدارى از يكى از آن دو خون در وقت عادت بوده و ليكن عدد ايام خون مساوى عدد عادت نباشد و خون دوم به مقدار عادت بوده و ليكن در غير وقت عادت واقع شود در هر دو صورت بايد با جمع بين تروك زن حائض و اعمال