قبل از خروج منى خوانده است واجب نيست ولى اگر بداند از خود او است و نداند از جنابتى است كه بعد از آن غسل كرده و يا از جنابت ديگرى است كه بعد از آن غسل نكرده ، ظاهر اينست كه غسل بر او واجب نيست اگر چه احتياط مستحب است . ( 1 ) مسألهء 3 - اگر منى در بيدارى يا خواب ( احتلام ) از جاى خود حركت كند تا زمانى كه بيرون نيامده غسل واجب نيست پس اگر اين حالت بعد از دخول وقت نماز باشد و آب براى غسل نداشته باشد بعيد نيست كه جلوگيرى از خروج آن واجب نباشد اگر چه در صورتى كه جلوگيرى موجب ضرر نباشد ، واجب نبودن آن مورد تأمل است . پس اگر منى خارج شد بايد براى نماز تيمم كند . ولى اگر با طهارت باشد و چيزى كه با آن تيمم نمايد هم ندارد بعيد نيست كه جلوگيرى از بيرون آمدن آن واجب باشد ، مگر آنكه موجب ضرر باشد . و همچنين است حكم اينكه پس از رسيدن وقت نماز اختيارا خود را با جماع كردن با همسر خودش به منظور لذت بردن جنب كند بنابراين اگر آبى براى غسل نداشته ولى چيزى كه با آن تيمم نمايد دارد جماع كردن جايز است . ولى اگر چيزى كه به آن تيمم نمايد هم نداشته باشد - كما اينكه در بالا گذشت - جايز نيست . و جواز جماع با همسر ( در فرض مذكور ) نه به خاطر لذت مورد تأمل است اگر چه بعيد نيست . ( 2 ) احكام جنب ( 3 ) از جمله احكام جنب اينست كه - امورى بر غسل جنابت متوقف است ، به اين معنى كه غسل شرط صحت آن اعمال مىباشد - ( اوّل ) تمام اقسام نماز و اجزاء فراموش شده آن به جز نماز ميت و اقوا آنست كه دو سجده سهو مشروط به آن نيست ، اگر چه احوط است ( دوّم ) طواف واجب است بلكه بعيد نيست در طواف مستحب هم شرط باشد ( سوم ) روزهء ماه رمضان و قضاء آن است به اين معنى كه اگر عمدا يا از روى فراموشى بدون غسل داخل صبح شود روزه‌اش باطل است ، اما ساير روزه‌ها ، اگر واجب نباشند و در حال جنابت داخل صبح شود روزه‌اش باطل نمىشود ، و اگر روزهء واجب باشد احتياط واجب آنست كه عمدا تا صبح جنب باقى نماند ولى جنابت عمدى در بين روز تمام اقسام روزه حتى روزه مستحب را باطل مىكند و جنابت غير عمدى ( در روز ) مثل احتلام [ 25 ] به روزه‌ها حتى روزهء ماه رمضان ضرر نمىرساند .