پوشيدن لباس دوخته و بر طرف كردن موى بدن و خوردن گوشت شكار و عقد نكاح ، كه تمام اينها براى او جايز است . ( 1 ) مسألهء 1 - در حرام بودن تمام آنچه شنيدى بر معتكف ، بين شب و روز فرقى نيست مگر افطار كردن . ( 2 ) مسألهء 2 - هر چيزى كه روزه را باطل مىكند ، اعتكاف را هم باطل مىكند ، چون شرط صحت آن روزه است پس باطل شدن روزه سبب باطل شدن اعتكاف مىشود . و همچنين جماع آن را باطل مىكند ، هر چند در شب انجام گيرد و همچنين است لمس كردن و بوسيدن از روى شهوت ( كه هر چند در شب باشد اعتكاف را باطل مىكند ) و جماع كردن اگر چه از روى سهو باشد ، اعتكاف را باطل مىكند و اما ساير كارهاى حرامى كه گفته شد اگر عمدا يا سهوا مرتكب شود و نيز در مورد لمس كردن و بوسيدن با شهوت كه از روى سهو باشند ، بنابر احتياط واجب اگر اعتكاف واجب معيّن باشد بايد آن را تمام كند و سپس قضا نمايد ، و اگر واجب معيّن نباشد در صورتى كه اين محرّمات را روز اوّل يا دوّم انجام دهد بايد اعتكاف را از نو شروع كند و اگر در روز سوّم انجام دهد آن را تمام كند و بعد از سر بگيرد و هر وقت اعتكاف را باطل كند ، چنانچه واجب معيّن باشد قضاى آن واجب است و لازم نيست فورا قضاء كند ، اگر چه مطابق احتياط است و اگر واجب غير معيّن باشد از سر گرفتن آن واجب است . و همچنين اگر اعتكاف مستحب را بعد از روز دوّم باطل كند ، قضاى آن واجب است و امّا قبل از آن ، چيزى بر او نيست ، بلكه مشروع بودن قضاى آن محلّ اشكال است . البتّه تنها در صورتى بايد اعتكاف واجب را قضاء كند يا از سر بگيرد كه دست برداشتن از آن را به نحوى كه گذشت شرط نكرده باشد و گرنه قضا و از سر گرفتن لازم نيست . ( 3 ) مسألهء 3 - اگر اعتكاف واجب را به واسطهء جماع باطل كند ، هر چند در شب باشد ، بايد كفّاره بدهد و همچنين است در مورد اعتكاف مستحب بنابر احتياط واجب ، اگر بدون دست برداشتن از اعتكاف جماع كند و امّا اگر با دست برداشتن از اعتكاف جماع كند ، بنابر اقوا كفّاره ندارد - چنان كه در ساير محرّمات كفّاره واجب نيست - اگر چه احتياط ( مستحب ) است و كفّارهء اعتكاف مانند كفّارهء ماه رمضان است اگر چه احتياط مستحب آن است كه مانند كفّارهء ظهار ترتيبى باشد . ( 4 ) مسألهء 4 - اگر اعتكاف واجب را با جماع كردن در روز ماه رمضان باطل كند ، به گردن او دو كفّاره است و همچنين است در قضاى ماه رمضان وقتى بعد از ظهر باشد و اگر همسر روزه‌دارش را در ماه رمضان بر جماع اكراه كند . پس اگر همسرش اعتكاف نكرده باشد ، به گردن او دو كفّاره براى خودش هست : براى اعتكافش و روزه‌اش ، و يك كفّاره هم از طرف همسرش براى روزهء همسرش و همچنين است بنابر اقوا اگر همسرش نيز اعتكاف كرده باشد . اگر چه احتياط مستحب كفّارهء چهارمى است ، از طرف همسرش براى اعتكاف او و امّا اگر زن راضى باشد به گردن هر يك از آنان ، يك كفّاره است ، اگر جماع در شب باشد و دو كفّاره است ، اگر در روز باشد .

--> [ 1 ] تفخيذ : يعنى انجام دادن كارهائى كه نزديك به دخول است . [ 2 ] مفطر : چيزى كه روزه را باطل مىكند . [ 3 ] مسجد الحرام ، مسجد الرسول ، مسجد كوفه ، حائر حسينى ( ع )