در اوصاف آن اتّفاق داشته باشند ، مگر بعضى اوصاف خارجى كه احتمال اختلاف آنان در تشخيص مىرود ، مثل اينكه ماه بلند بود يا دايره‌اى بود يا در طرف شمال يا جنوب بود كه اگر اختلافشان شديد نباشد ، قبول شهادتشان بعيد نيست . و اگر يكى از آن دو نفر يا هر دو صفت ماه را بر خلاف واقع بگويند ، مثل اينكه بگويند : تحدّب و برآمدگى آن به طرف آسمان بود ، برعكس آنچه در اوّل ماه ديده مىشود ، به شهادتشان گوش داده نمىشود و اگر هر دو فقط بگويند : ماه را ديده‌ايم و يا يكى از آنها صفت ماه را بطورى كه بر خلاف واقع نباشد ، بگويد و ديگرى تنها بگويد : ديده‌ام ، كفايت مىكند . ( 1 ) مسألهء 3 - اوّل ماه به شهادت چهار زن و يا شهادت يك مرد و دو زن و يا شهادت يك مرد به ضميمه قسم ثابت نمىشود . ( 2 ) مسألهء 4 - در اينكه دو عادل از همان شهر باشند يا بيرون آن ، در آسمان علّتى باشد يا نه ، فرقى نيست ، البتّه اگر علّتى نباشد و هوا صاف باشد و مردم براى ديدن ماه اجتماع كرده باشند و اختلاف و تكذيب كردن همديگر ميان مردم طورى باشد كه احتمال اشتباه دو نفر عادل قوى باشد ، در اين صورت پذيرفته شدن شهادت آنان محلّ اشكال است . ( 3 ) مسألهء 5 - ( اگر حاكم شرع حكم كند كه اوّل ماه است ) حجيّت آن به مقلدين او اختصاص ندارد ، بلكه حتّى بر حاكم ديگر هم حجّت است ، اگر اشتباه او يا اشتباه دليل او ثابت نباشد . ( 4 ) مسألهء 6 - اگر در شهر ديگرى غير از شهر خود مكلّف اوّل ماه ثابت شود ، اگر آن دو شهر به يكديگر نزديك باشند يا بداند كه افق آنها يكى است ، كفايت مىكند و گرنه كافى نيست . ( 5 ) مسألهء 7 - به تلگرام و مانند آن در اخبار از ديدن ماه اعتماد جايز نيست ، مگر آنكه دو شهر نزديك باشند يا بداند كه افق آنها يكى است و مسلّم باشد كه اوّل ماه در آنجا به حكم حاكم شرع يا به شهادت دو عادل ثابت شده است و در مسلّم شدن ثبوت آن كافى است كه تلگراف كنندگان دو نفر عادل باشند . ( 6 ) قضاى روزهء ماه رمضان ( 7 ) قضاى روزه‌اى كه كودك در زمان كودكى نگرفته بر او واجب نيست ، و بر ديوانه و