السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
531
تحرير الوسيلة (فارسى)
نيست و ظاهرا تعزير هم ، چنين است ، ولى زن اجنبى كه اكراه شود ، در حكم زن خودش نيست و در مورد زن خودش بين زن دائم و منقطع فرقى نيست ، و اگر زن ، شوهرش را اكراه كند ، به جاى مرد چيزى بر عهدهء زن نيست . ( 1 ) مسألهء 7 - كسى كه بواسطه مسافرت يا مرضى روزه نمىگيرد ، نمىتواند ، زن روزهدار خود را وادار به جماع كند ، و اگر او را اكراه كند ، بنابر احتياط ( واجب ) بايد كفّاره او را بدهد . ( 2 ) مسألهء 8 - مصرف كفّاره در طعام دادن فقرا يا به سير كردن آنان است و يا به هر كدام يك مد ( كه نزديك ده سير است ) گندم يا جو يا آرد يا برنج يا نان و يا غير آن از اقسام ديگر طعام ، تسليم نمودن ، و احتياط آن است كه به هر كدام دو مد از طعام بدهد و در يك كفّاره اگر دسترسى به شصت فقير ممكن باشد ، سير كردن يك فقير دو بار يا چند بار و يا دو مد يا چند مد به يك نفر دادن كفايت نمىكند ، بلكه بايد شصت نفر باشد ، ولى اگر يك فقير چند نفر عائله داشته باشد ، مىتواند به تعداد عائلهاش براى هر كدام يك مد طعام به او بدهد ، در صورتى كه مطمئن باشد كه به آنان مىخوراند و يا مىدهد و مدّ 1 / 4 صاع است و صاع ششصد و چهارده مثقال و 1 / 4 مثقال است . ( 3 ) مسألهء 9 - از طرف ميّت مىتواند كفّاره روزه يا غير آن را تبرّعا و بدون درخواست عوضى انجام دهد ولى تبرّع آن از طرف كسى كه زنده است ، اشكال دارد و احتياط واجب آنست كه تبرّع نكند ، مخصوصا در كفّاره روزه . ( 4 ) مسألهء 10 - در تحقق پىدرپى بودن دو ماه روزه ( كه در كفّاره ماه رمضان لازم است ) روزه ماه اول و يك روز ماه دوّم كه پىدرپى باشد ، كفايت مىكند و در بقيه آن مىتواند حتّى با اختيار ، تفرقه بيندازد و اگر در بين روزهايى كه بايد پىدرپى روزه بگيرد ، بدون عذرى روزهاش را بخورد ، بايد آنها را از سر بگيرد و اگر عذرى داشته باشد ، مانند مرض و حيض و نفاس و مسافرت اضطرارى لازم نيست از سر بگيرد ، بلكه باقيمانده را مىآورد ( و كافى است ) و از موارد عذر اين است كه نيّت را فراموش كند تا وقت آن بگذرد ، يعنى بعد از ظهر يادش آيد . ( 5 ) مسألهء 11 - اگر از هر سه نوع كفّاره ماه رمضان ناتوان باشد ، بايد آنچه مىتواند صدقه بدهد ، و اگر از صدقه دادن هم ناتوان باشد ، بايد استغفار كند ، اگر چه يك مرتبه باشد و احتياط آن است كه اگر بعد از استغفار ، توانائى يافت ، كفّاره را بدهد . ( 6 ) مسألهء 12 - در چند مورد قضاى روزه بدون كفّاره واجب است : ( 7 ) اول - در جايى كه شخصى كه در شب جنب شده است بعد از بيدار شدن دو مرتبه [ بخوابد ]