السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
511
تحرير الوسيلة (فارسى)
اگر چه ترديد در نيّت داشته باشد ، البته اگر به نيّت رمضان ، اين روز را روزه بگيرد نه براى ماه رمضان حساب مىشود و نه براى غير ماه رمضان . ( 1 ) مسألهء 6 - اگر روزى كه نمىداند ، از ماه رمضان است يا شعبان ، تصميم بر افطار ( و روزه نبودن ) داشته باشد سپس در بين روز روشن شود كه از ماه رمضان است ( دو صورت دارد ) پس اگر كارى كه روزه را باطل مىكند ، انجام داده باشد يا آنكه بعد از ظهر مطلب روشن شود هر چند مفطرى انجام نداده باشد ، واجب است تأدّبا تا مغرب امساك كند و قضاى آن را هم بگيرد و اگر قبل از ظهر روشن شود و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد ، بايد نيّت روزه كند و مجزى است . ( 2 ) مسألهء 7 - اگر روزى را كه نمىداند از ماه شعبان است يا ماه رمضان ، به نيّت اينكه از شعبان است روزه بگيرد و بعد به خاطر فراموشى ، كارى را كه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد و بعد از آن روشن شود كه ماه رمضان بوده است ، از روزه ماه رمضان مجزى است ، البته اگر روزهاش را با رياء و مانند آن فاسد كرده باشد ، مجزى نيست ، اگر چه قبل از ظهر روشن شود كه ماه رمضان است و تجديد نيّت كند . ( 3 ) مسألهء 8 - همانطور كه در ابتداى روزه ، نيّت واجب است ، ادامهء آن در بين روز هم واجب است ، پس اگر در روزهء واجب معيّن ، قطع آن را نيّت كند ؛ يعنى ، از روزهاى كه گرفته ، دست بردارد ، بنابر اقوا ، روزهاش باطل مىشود ، اگر چه قبل از ظهر دوباره به نيّت روزه برگردد ، و همچنين است اگر به خيال اينكه روزهء او خللى دارد ، قصد بهم زدن روزه كند و بعد معلوم شود كه خللى نداشته ( باطل مىشود ) ، و ترديد در اينكه آيا به روزهاش ادامه دهد يا آن را قطع كند ؟ هم با ادامه دادن نيّت ( كه شرط بود ) منافات دارد و همچنين است اگر ترديدش ، بخاطر اين باشد كه چيزى پيش آيد و نداند كه آيا آن چيز ، روزه را باطل مىكند يا نه ( و به دنبال آن در ادامه دادن روزه ترديد پيدا كند ) و امّا در غير روزهء واجب معيّن ، اگر قطع آن را نيّت كند و دوباره قبل از ظهر به نيّت روزه برگردد ، روزهاش صحيح است . تمام آنچه گفته شد ، در جايى است كه قصد بهم زدن و قطع روزه كند و امّا نيّت قاطع به اين معنى كه نيّت كند كارى كه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، بنابر اقوا روزه را باطل نمىكند ، هر چند لازمهاش ( براى شخص ملتفت ) نيّت قطع روزه باشد ، البّته اگر نيّت قاطع كند و ملتفت باشد كه لازمهاش نيّت قطع روزه است و لذا آن را هم مستقلا قصد كند ، بنابر اقوا روزهاش باطل مىشود . ( 4 ) چيزهايى كه بايد از انجام آن خوددارى كرد ( روزه را باطل مىكند ) ( 5 ) مسألهء 1 - روزهدار از چند چيز بايد خوددارى كند : ( 6 ) اول و دوم : خوردن و آشاميدن ، چه چيز معمول باشد ، مانند نان و آب ، يا غير معمول