كسى كه قرائتش - در غير جايى كه امام تحمّل قرائت مأمومين را دارد ، مانند دو ركعت آخر - خوب نباشد ، براى كسى كه در آنجا قرائتش خوب ولى كند است ، مورد اشكال است و احتياط ترك نشود . ( 1 ) مسألهء 5 - جواز اقتدا به صاحبان عذر مشكل است و احتياط ترك آن است و اين احتياط ترك نشود ، اگر چه امامت صاحب عذر براى مانند خودش يا براى كسى كه در رتبه ( تكليف ) ، متأخر از اوست ، مثل امامت نشسته براى كسى كه دراز كشيده خالى از وجه نيست . ولى امامت نشسته براى كسى كه نشسته نماز مىخواند و امامت صاحب تيمّم و جبيره براى غير خودشان اشكالى ندارد . ( 2 ) مسألهء 6 - اگر امام با مأموم در مسائل مربوط به نماز از جهت اجتهاد يا تقليد اختلاف داشته باشند ، اقتدا به او جايز است ، اگر چه در عمل متّحد نباشند ، در جايى كه مأموم نماز امام را صحيح مىداند با اين كه در اجتهاد اشتباه كرده ، يا مجتهدش اشتباه نموده است ، مثل اين كه مأموم معتقد است كه تسبيحات اربعه سه مرتبه واجب است و امام يكى از آنها را واجب بداند و به آن عمل كند و اگر از روى اجتهاد يا تقليد معتقد باشد كه نماز امام باطل است ، اقتدا به او صحيح نيست . كما اين كه اگر در قرائت اختلاف داشته باشند ، اقتدا به او مشكل است اگر چه مأموم نماز او را صحيح مىداند مثل اين كه امام سوره را واجب نداند و آن را نخواند و مأموم آن را واجب بداند ، احتياط آن است كه اقتداى به او را ترك كند و اين احتياط ترك نشود امّا اگر اختلاف آنها در رأى معلوم نباشد ، اقتدا به او جايز است و فحص و پرسيدن ، واجب نيست و امّا اگر بدانند كه در رأى اختلاف دارند ، و لكن در اختلاف در عمل شك داشته باشند ، بنابر اقوا ، در مسائلى كه با واضح بودن حال و وضع ، جايز نيست اقتدا نمايد ، نبايد اقتدا كند و در جايى كه به مسائلى حكم به اشكال مىشود اقتدا نمودن مشكل است . ( 3 ) مسألهء 7 - اگر امام جماعت به عقيده اين كه وقت رسيده ، مشغول نماز شود و مأموم معتقد به نرسيدن وقت باشد ، يا در رسيدن وقت شك داشته باشد ، اقتدا كردن در اين نماز جايز نيست ، ولى اگر مأموم بداند كه وقت در اثناى نماز امام رسيده است ، جايز است در حين دخول وقت - در صورتى كه امام طورى داخل آن شود كه نمازش محكوم به صحت باشد - به او اقتدا نمايد . ( 4 ) مسألهء 8 - اگر ائمه جماعت ، جرّ و بحث كنند ، احتياط بهتر آن است كه به همه آنها اقتدا نشود ، ولى اگر در اين كه هر كدام بخواهد غير خودش را براى نماز جماعت جلو بيندازد ، جرّ و بحث كنند ، مثل اين كه هر كدام از اينان به ديگرى بگويد : فلانى جلو بيفت ، هر كدام را كه مأمومين ترجيح بدهند ، بايد به او اقتدا شود و در صورتى كه بين مأمومين اختلاف بيفتد ، يا كسى را جلو نيندازند ، بايد كسى كه فقيه جامع الشرائط است ، براى امامت جلو بيفتد و اگر چنين فقيهى نباشد يا متعدّد باشند ، كسى كه قرائتش بهتر