سورهء « و العاديات » و در ركعت سوم ، « اذا جاء نصر اللّه » و در ركعت چهارم ، سورهء « قل هو اللّه احد » بخواند . ( 1 ) مسألهء 1 - در صورتى كه عجله داشته باشد ، جايز است كه تسبيحات را به بعد از نماز تأخير بيندازد همچنان كه اگر كار ضرورى داشته باشد ، مىتواند در ( ركعات ) اصل نماز جدايى بيندازد . كه دو ركعت را بخواند و بعد از انجام آن كار ضرورى ( دو ركعت ) بقيه را بجا آورد . ( 2 ) مسألهء 2 - اگر از انجام بعضى از تسبيحات در محل خودش غفلت نمايد چنانچه در بعض جاهاى محلّ ديگر يادش آمد ، علاوه بر تسبيحات آنجا ، آنها را هم قضا مىنمايد . پس اگر تسبيحات ركوع را فراموش نمايد و بعد از سر برداشتن از ركوع يادش بيايد ، بيست مرتبه تسبيح مىگويد و همچنين است در بقيهء جاها و حالات ، و چنانچه يادش نيامد مگر بعد از نماز بهتر و احتياط آن است كه به قصد رجاء آنها را بگويد . ( 3 ) مسألهء 3 - در سجدهء دوم ركعت چهارم ، بعد از تسبيحات [ اعمال ذيل مستحب است ] مستحب است بگويد : « يا من لبس العزّ و الوقار ، يا من تعطّف بالمجد و تكرّم به ، يا من لا ينبغى التّسبيح إلّا له ، يا من احصى كلّ شىء علمه ، يا ذا النّعمة و الطّول ، يا ذا المنّ و الفضل ، يا ذا القدرة و الكرم ، اسألك بمعاقد العزّ من عرشك و منتهى الرّحمة من كتابك و باسمك الاعظم الأعلى و كلماتك التّامّات ، ان تصلّى على محمّد و آل محمّد و ان تفعل بى كذا و كذا » و حاجاتش را ذكر مىكند . و بعد از فارغ شدن از نماز ، مستحب است دعائى را كه شيخ طوسى و سيد بن طاووس از مفضل بن عمر نقل كرده‌اند ، بخواند . مفضّل مىگويد : ابا عبد اللّه ( عليه السلام ) [ امام جعفر صادق ( عليه السلام ) ] را ديدم نماز جعفر ( طيّار ) را مىخواند و دستهايش را بلند كرد و به اين دعا خدا را خواند : يا ربّ يا ربّ « تا نفس قطع شد » يا ربّاه يا ربّاه « تا نفس قطع شد » ربّ ربّ « تا نفس قطع شد » يا اللّه يا اللّه « تا نفس قطع شد » يا حىّ يا حىّ « تا نفس قطع شد » ، يا رحيم يا رحيم « تا نفس قطع شد » ، يا رحمان يا رحمان « هفت مرتبه » يا ارحم الرّاحمين « هفت مرتبه » . سپس گفت : « اللّهم انّى افتتح القول بحمدك و انطق بالثّناء عليك و امجّدك و لا غاية لمدحك و اثنى عليك و من يبلغ غاية ثنائك و امد مجدك و انّى لخليقتك كنه معرفة مجدك