( 1 ) مسألهء 30 - اگر بداند آنچه را كه در دست دارد ، ركعت چهارم است ، لكن نمىداند كه آيا ركعت چهارم واقعى نماز است يا ركعت چهارمى است كه بر اساس بناگذارى در شك به آن رسيده است ، به اينكه قبلا بين دو و سه شك نموده و بنا را بر سه گذاشته است ( و ادامه داده ) و اين ركعت چهارم است ، بر او واجب است كه نماز احتياط را بخواند . ( 2 ) مسألهء 31 - اگر بعد از ايستادن براى ركعت بعدى ، يقين كند كه يك سجده يا دو سجده يا تشهد را ترك كرده است ، سپس شك كند كه آيا برگشته و آن را جبران نموده ، و سپس ايستاده است ، يا آنكه اين قيام همان قيام ايستادن اول است ، ظاهر آن است كه برگشتن و جبران نمودن واجب است ، و اگر بعد از گذشتن محل در ركنى شك كند سپس از روى فراموشى آن را انجام دهد ، ظاهر آن است كه نمازش باطل است و اگر در آنچه كه زياد كردن آن موجب دو سجده سهو است ، بعد از گذشتن محل آن شك نمايد ، سپس از روى فراموشى آن را انجام دهد ، احتياط آن است كه دو سجدهء سهو بر او واجب است . ( 3 ) مسألهء 32 - اگر در تشهد باشد و يادش آيد كه ركوع را فراموش كرده ، و علاوه بر اين در دو سجده هم شك دارد ، ظاهر اين است كه برگشتن براى جبران ركوع ، سپس آوردن دو سجده لازم باشد ، چه قبلا يادش آمده باشد كه ركوع را فراموش كرده است و چه آنكه شك در دو سجده ، قبل از آن باشد ( هر كدام مقدّم باشد ، فرقى نيست ) و احتياط آن است كه نماز را هم اعاده نمايد . ( 4 ) مسألهء 33 - اگر مثلا بين سه و چهار شك كند و بداند كه بر فرض آنكه ركعت سوم باشد ، ركنى را ترك نموده يا چيزى را انجام داده كه نمازش را باطل مىكند ، ظاهر آن است كه نمازش باطل است ، و همچنين است اگر چنين علمى را بر فرض آنكه ركعت چهارم باشد ، پيدا كند و اگر بداند ، بر فرض آنكه ركعت سوم يا چهارم باشد ، چيزى را كه موجب دو سجدهء سهو است انجام داده ، يا چيزى را كه موجب قضا است ، ترك نموده ، چيزى بر او نيست . ( 5 ) مسألهء 34 - اگر بعد از ايستادن يا وارد شدن به تشهد ، بداند كه يكى از دو سجده را فراموش نموده است و در ديگرى شك نمايد ، اقرب آن است كه براى جبران سجدهء فراموش شده ، برگردد و نسبت به سجده‌اى كه در آن شك دارد ، قاعدهء تجاوز جارى است ، و همچنين است حال نظاير اين مسأله . ( 6 ) مسألهء 35 - اگر به سجدهء ركعت دوم برود و در ركوع همين ركعت و در دو سجده ركعت اول ، شك نمايد ، بايد بنا بگذارد كه آنها را بجا آورده است ، و بنابراين اگر بين دو و سه بعد از تمام كردن هر دو سجده شك كند با اينكه در ركوع ركعتى كه در دست دارد و در دو سجدهء ركعت قبل شك داشته باشد ، ( اين شك ) از قبيل شك بين دو و سه بعد از تمام كردن دو سجده مىباشد ، بنابراين بايد به وظيفه‌اى كه در اين شك هست عمل نمايد و