( 1 ) مسألهء 20 - اگر نماز ظهر و عصر را بخواند و قبل از آنكه سلام نماز عصر را بدهد ، اجمالا بداند : يا يك ركعت نماز ظهر را ترك كرده و اين ركعتى را كه در دست دارد ، ركعت چهارم نماز عصر است و يا آنكه نماز ظهرش تمام بوده و اين ركعتى را كه مشغول است ، ركعت سوّم نماز عصر است ، بايد بنا را بر تمام بودن نماز ظهر بگذارد و نسبت به نماز عصر بنا را بر اكثر ( چهار ركعت ) گذارد و نماز را تمام كرده و نماز احتياط ( شك سه و چهار ) را بخواند ، و احتمال دارد كه اكتفا به خواندن يك ركعت متصل به آن به قصد « ما فى الذمة » جايز باشد ، و همچنين است حال در نماز مغرب و عشا . ( 2 ) مسألهء 21 - اگر نماز ظهر و عصر را هشت ركعت و نماز مغرب و عشا را هفت ركعت بخواند ، لكن نداند كه آيا صحيح خوانده يا از يكى از دو نماز ، يك ركعت را كم كرده و بر ديگرى كه مقارن اوست ، افزوده است نمازهايش صحيح است و چيزى بر او نيست . ( 3 ) مسألهء 22 - اگر با اينكه مىداند نماز ظهر و عصر را هشت ركعت خوانده ، قبل از سلام نماز عصر شك كند در اينكه نماز ظهر را چهار ركعت خوانده كه اين ركعتى را كه در دست دارد ، ركعت چهارم نماز عصر باشد يا نماز ظهر را پنج ركعت خوانده است كه ركعتى را كه در دست دارد ، ركعت سوم نماز عصر باشد ، بنا را بر صحّت نماز ظهرش مىگذارد و نسبت به نماز عصر ( كه شك چهار و پنج دارد ) بنا را بر چهار مىگذارد و به وظيفه‌اى كه در اين شك دارد ، عمل مىنمايد ، و همچنين است حال در نماز مغرب و عشا ، اگر با اينكه مىداند هفت ركعت خوانده است ، قبل از سلام نماز عشاء شك كند كه آيا سلام نماز مغرب را سر سه ركعتى داده يا چهار ركعتى . ( 4 ) مسألهء 23 - اگر بداند كه نماز ظهر و عصر را نه ركعت خوانده است و نداند كه يك ركعت را بر نماز ظهر افزوده يا بر نماز عصر ، چنانچه بعد از سلام نماز عصر باشد ، واجب است كه يك نماز چهار ركعتى به قصد « ما فى الذّمة » بخواند و اگر قبل از سلام باشد ، چنانچه قبل از تمام شدن دو سجده شك نمايد ، ظاهر اين است كه نماز دوّم ، محكوم به بطلان و نماز اولى صحيح است ، و اگر بعد از تمام شدن دو سجده باشد ، بايد به نماز ظهر عدول كند و نماز را تمام نمايد و چيزى بر او نيست . ( 5 ) مسألهء 24 - اگر بداند كه نماز مغرب و عشا را هشت ركعت خوانده است و نداند كه يك ركعت را بر نماز مغرب افزوده است يا بر نماز عشا ، واجب است در هر حال ، هر دو را اعاده كند ، مگر آنكه شك او قبل از تمام كردن هر دو سجده باشد كه در اين صورت ، ظاهر آن است كه نماز دوم محكوم به بطلان و نماز اوّلى صحيح است . ( 6 ) مسألهء 25 - اگر نمازى را بخواند ، پس از آن معتقد شود كه آن نماز را نخوانده است و