( 1 ) مسألهء 14 - اگر بعد از آنكه مثلا داخل سجدهء دوم شد ، بداند كه يا قرائت را نخوانده و يا ركوع را بجا نياورده ، ظاهرا نمازش صحيح است ، و همچنين است اگر اين شك بعد از فارغ شدن از نمازش پيدا شود ، و اگر در هر دو مورد شك كند كه آيا سجدهء ركعت قبل را ترك كرده يا ركوع همين ركعت را ، بعد از آنكه احتياطا نماز را تمام مىكند و سجده را قضاء مىنمايد و دو سجدهء سهو را بجا مىآورد ، اعادهء نماز بر او واجب است . ( 2 ) مسألهء 15 - اگر قبل از آنكه به ركوع برود ، بداند كه يا دو سجده را از ركعت قبل ترك نموده يا قرائت ( همين ركعت ) را ، چنانچه محل شكى ( نسبت به قرائت ) باقى باشد ، اقوا آن است كه به آوردن قرائت اكتفا كند و همچنين است حكم هر علم اجمالى كه مانند اينجا ، باشد و اگر محل شكّى آن گذشته باشد ( مثلا در حال قنوت چنين شكّى برايش پيدا شود ) در صورتى كه محل جبران آن باقى باشد ، لازم است برگردد . و هر دو ( هم دو سجده و هم قرائت ) را جبران كند . ( 3 ) مسألهء 16 - اگر بعد از آنكه براى ركعت سوم ايستاد ، بداند كه تشهد را نخوانده و شك كند كه آيا سجده را هم ترك كرده يا نه ؟ اقوا آن است كه به خواندن تشهد اكتفا كند . ( 4 ) مسألهء 17 - اگر اجمالا بداند كه يكى از دو - سجده و تشهد - را بطور نامعيّن بجا آورده و در ديگرى شك كند اگر شك بعد از آن باشد كه داخل در قيام ( ركعت بعد ) شده است ، به شكّش اعتنا نكند و اگر در محل شكّى باشد ظاهر آن است كه اكتفا به تشهد جايز است و چيزى بر او نيست . ( 5 ) مسألهء 18 - اگر بداند كه يا سجدهء ركعت قبل را ترك كرده يا تشهد همين ركعت را ، چنانچه نشسته باشد ، بايد تشهد را بخواند و نماز را تمام كند و چيزى بر او نيست و اگر هنگامى باشد كه مشغول برخاستن براى ركعت بعدى است و يا در حالى كه ايستاده است باشد ، و شك كند ، اقوا آن است كه جهت جبران تشهد ، واجب است برگردد و نماز را تمام كند و ( بعد از نماز ) سجدهء قضاء و سجدهء سهو بجا آورد و همچنين است حال نظاير اين مسأله مانند اينكه بداند يك سجده يا از ركعت قبل و يا از همين ركعت ترك كرده است . ( 6 ) مسألهء 19 - اگر در حالى كه در سجده است يا بعد از سجده از ركعت دوم مثلا ، متوجه شود كه يك سجده يا دو سجده از ركعت اول را ترك كرده و ركوع همين ركعت را هم بجا نياورده ، بايد يك سجده يا دو سجده را ( كه در ركعت دوّم بجا آورده ، به منظور كمبود سجده‌هاى ركعت اوّل ) براى ركعت اول قرار دهد و بايستد و قرائت بخواند و قنوت بگويد و نمازش را تمام كند و چيزى بر او نيست ، و همچنين است حال نظير اين مسأله نسبت به بقيهء ركعات نماز .