ولى اگر چندين بار سخن گفتن باشد مثل اينكه وسط سخن گفتن يادش بيايد ( و حرف زدن را ترك كند ) ، سپس بعد از آن فراموش كند ( كه سر نماز است ) و مشغول سخن گفتن شود ، ( در اين صورت ، به تعداد كلام ) سجده سهو ، متعدّد مىشود . ( 1 ) مسألهء 2 - اگر يك مرتبه سلام زيادى بگويد ، و لو اينكه تمام ( هر سه ) صيغه‌هاى سلام باشد ، بايد براى سلام زيادى يك مرتبه ، دو سجدهء سهو ، نمايد و اگر سلام چند بار باشد ، سجدهء سهو براى آن هم به همان تعداد است . و احتياط ، تكرار سجدهء سهو است براى هر سلامى ( مثلا اگر دو صيغه سلام را بى جا گفته ، دو مرتبه دو سجدهء سهو بياورد ) و همچنين است حال سجدهء سهو در تسبيحات اربع . ( 2 ) مسألهء 3 - اگر به گردن نمازگزار سجدهء سهو ، و قضاى جزءهاى فراموش شده و چند ركعت نماز احتياط واجب باشد ، بايد سجده را از هر دوى آنها تأخير بيندازد و احتياط آن است كه ركعتهاى نماز احتياط را بر قضاى اجزاء ، مقدم بدارد ، بلكه وجوب اين تقديم خالى از رجحان نيست . ( 3 ) مسألهء 4 - واجب است بعد از نماز فورا سجدهء سهو را بجا آورد و در صورتى كه تأخير بيندازد ، گناه كرده است ، اگر چه نمازش صحيح است ، و وجوب سجده سهو و فوريّت آن به واسطهء تأخير انداختن آن از بين نمىرود ، پس بايد ( بازهم ) فورا سجده نمايد كما اينكه اگر مثلا آن را فراموش كند ، تا يادش آمد ، بايد فورا سجده نمايد و اگر تأخير بيندازد ، گناه كرده است . ( 4 ) مسألهء 5 - در سجدهء ( سهو ) مذكور ، همزمان با اوّلين جزء عملى كند به آن سجده گفته مىشود ، نيّت واجب است ، و تعيين سبب سجده سهو و لو اينكه متعدد باشد ، واجب نيست كما اينكه بنابر اقوا ترتيب در اسباب سجدهء سهو ، موجب وجوب ترتيب در سجدهء سهو نمىگردد و تكبير در آن واجب نيست ، اگر چه موافق احتياط است . و احتياط آن است كه تمام آنچه در سجدهء نماز واجب است ، خصوصا قرار دادن هفت موضع سجده بر زمين ، در سجدهء سهو مراعات شود ، هر چند واجب نبودن چيزى كه صدق نام سجدهء بر آن توقف ندارد ، خالى از قوّت نيست ولى در سجده نكردن بر پوشيدنى و خوردنى ، احتياط را ترك نكند و احتياط آن است كه در هر يك از دو سجدهء سهو اين ذكر مخصوص را بگويد : « بسم اللّه و باللّه و صلى اللّه على محمّد و آل محمّد » يا بگويد : « بسم اللّه و باللّه اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » يا بگويد : « بسم اللّه و باللّه السّلام عليك ايّها النّبىّ و رحمة اللّه و بركاته » . و احتياط آن است كه ذكر آخرى را اختيار كند ، لكن واجب نبودن ذكر خصوصا ذكر مخصوص آن ، خالى از قوّت نيست و واجب است بعد از سجدهء آخر ( از دو سجدهء سهو ) تشهد و سلام را بگويد ، و تشهد واجب همان تشهد متعارف است كه در نماز هست ، و سلام واجب ، « السّلام عليكم » مىباشد .