السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
385
تحرير الوسيلة (فارسى)
اصل نماز را اعاده كند ، و اين در جائى است كه مشغول شدن به نماز ديگر به فوريت نماز احتياط ، ضررى نرساند و گرنه بعيد نيست واجب باشد كه نيّت همان نماز را در صورتى كه مترتّب بر نماز اول است به نيّت نماز اول برگرداند و احتياط آن است كه بعد از اين هم ، نماز را اعاده نمايد ، و در صورتى كه نمازى را كه مشغول شده ، مترتّب بر نماز اوّل نباشد ، واجب است از آن دست بردارد و اصل نماز را اعاده كند ، و احتياط آن است كه نماز احتياط را بخواند ، سپس اصل نماز را اعاده نمايد . ( 1 ) حكم اجزاى فراموششدهء نماز ( 2 ) مسألهء 1 - از ميان اجزاى فراموششدهء نماز غير از سجده و تشهد قضاء نمىشود كه قضاى تشهد ( هم ) بنابر احتياط ( واجب ) است . بنابراين ( در بجا آوردن آنها ) بايد نيّت كند كه آنها قضاى آنچه فراموش شده است مىباشد و از همان ابتداء ، نيّت قضاى آنها را نمايد و بر آنچه كه در حال نماز در آنها واجب بود ، بايد رعايت و محافظت نمايد ، زيرا آنها ( سجده ، تشهد ) در شرايط و مبطلات ، مانند خود نماز مىباشند ، بلكه احتياط آن است كه بين آنها و نماز چيزى كه منافات با نماز دارد ، فاصله واقع نشود ، كه اگر با چنين چيزى فاصله افتد بايد آنها را با شرايط ، انجام دهد و احتياطا نماز را اعاده نمايد ، خصوصا اگر عمدا ( تا پيدا شدن چنين فاصلهاى ) آنها را ترك كرده باشد اگر چه بنا بر اقوا اعادهء آن واجب نيست ، اقوا آن است كه قضاى اجزاى تشهد ( در صورتى كه اجزاى آن فراموش شود ) واجب نيست حتى صلوات بر پيامبر و آل او صلى اللّه عليه و آله . ( 3 ) مسألهء 2 - اگر چند سجده و تشهد را فراموش كند ، بايد به همان تعداد ، آنها را قضا نمايد و لازم نيست ( كه موقع قضا ) مشخّص كند ( كه مثلا كدام سجده است ) و همچنين ملاحظهء ترتيب شرط نيست ، ولى اگر سجده و تشهد را با هم فراموش كند ، احتياط آن است كه هر يك از آنها كه قبلا فوت شده ، قضاى آن را مقدّم بدارد ، و اگر نداند كه كدام يك از اينها جلوتر بوده است ، بايد احتياطا تكرار كند ، پس قضاى آن را كه قبل از ديگرى انجام داده ، بعد از آن هم مىآورد ( تا در قضاى آنها ترتيب برقرار گردد ) . ( 4 ) مسألهء 3 - در تشهّدى كه قضاء مىكند سلام واجب نيست ، كما اينكه سجدهاى كه به عنوان قضا آورده مىشود ، تشهّد و سلام در آن واجب نيست ، ولى اگر تشهد فراموش شده ، تشهّد آخرى باشد ، احتياط آن است كه ، بدون آن كه نيّت ادا و قضا نمايد ، فقط به قصد قربت آورده شود و بعد از آن ، سلام را بگويد ، كما اينكه احتياط آن است كه دو سجدهء سهو را بجا آورد ، و اگر فراموش شده ، سجدهء ركعت آخر باشد ، احتياط آن است كه به همان قصدى كه در تشهّد گفته شد ، آورده شود و تشهد و سلام و سجدهء سهو را هم بجا آورد