( 1 ) ركعتهاى ( نماز ) احتياط ( 2 ) مسألهء 1 - ركعت‌هاى ( نماز ) احتياط واجب است ، بنابراين ترك آنها و اعاده كردن اصل نماز جايز نيست ، و واجب است بعد از فارغ شدن از نماز فورا خوانده شود ، كما اين كه فاصله انداختن چيزى كه منافات با نماز دارد بين آن و نماز ، جايز نيست ، پس اگر فاصله انداخت ، احتياط آن است كه ( نماز ) احتياط را بخواند و نماز را اعاده نمايد ، ولى اگر قبل از نماز احتياط چيزى را كه منافات با نماز دارد ، انجام دهد ، سپس معلوم شود كه نمازش تمام و صحيح بوده است ، اعادهء نماز واجب نيست . ( 3 ) مسألهء 2 - در نماز احتياط بايد نيّت كند و تكبيرة الاحرام بگويد سورهء حمد را بخواند و احتياط آن است كه سورهء حمد و نيز « بسم اللّه الرّحمن الرحيم » را آهسته بخواند . و ركوع و سجود و تشهد و سلام را بجا آورد و قنوت ندارد ، اگر چه دو ركعت باشد ، كما اين كه سوره ندارد . ( 4 ) مسألهء 3 - اگر ركنى از ركعتهاى ( نماز ) احتياط را فراموش كند يا بر آن بيفزايد ، نماز احتياطش باطل است و نبايد احتياط را ترك كند به اين كه نماز احتياط را از نو بخواند سپس نمازش را اعاده كند . ( 5 ) مسألهء 4 - اگر قبل از شروع در نماز احتياط ، معلوم شود كه احتياجى به آن نيست ، خواندن نماز احتياط ، واجب نيست و اگر بعد از خواندن نماز احتياط معلوم شود ( كه احتياجى به آن نبوده است ) ، نماز مستحبى حساب مىشود ، و اگر در اثناى نماز متوجه شود ، نماز احتياط را به قصد نافله تمام مىكند ، و احتياط آن است كه ( در اين صورت ) اگر نماز احتياطش يك ركعت ايستاده است ، يك ركعت ديگر هم بر آن بيفزايد ( تا دو ركعت نماز مستحبى حساب شود ) و اگر بعد از فارغ شدن از نماز احتياط معلوم شود كه نمازش ناقص بوده است ، چنانچه نقص آن به مقدار نماز احتياطى بوده كه خوانده است ، مثل اين كه بين سه و چهار شك نمايد و يك ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند و بعد از نماز احتياط ، متوجّه شود كه نمازش سه ركعت بوده است - نمازش صحيح است ، و احتياط آن است كه ( نمازش را ) از نو بخواند ، البته اين در جائى است كه آنچه را ( به عنوان وظيفه شك ) انجام داده ، مطابق يكى از دو طرف شكش كه طرف نقص آن است باشد ، - مانند مثال مذكور - و گرنه در جايى كه تنها آن مقدارى كه انجام داده به اندازهء نقص باشد ، ( بدون اين كه عمل به وظيفه شك نموده باشد ) جبران نماز با نماز احتياط مورد اشكال است ، مانند اين كه بين دو و چهار ، شك نمايد و بنا را بر چهار بگذارد و يك ركعت نماز احتياط ايستاده اشتباها عوض دو ركعت بخواند ، سپس معلوم شود كه نمازش يك ركعت نقص داشته است ، احتياط در مثل اين مورد ، اعاده نماز است . و اگر نقص نماز بيشتر از نماز احتياط باشد ، مثل اين كه بين سه و چهار شك نمايد و بنا را بر چهار بگذارد و نماز احتياط بخواند ، سپس معلوم شود كه نقص نمازش دو ركعت بوده است ، واجب است كه نمازش را بعد از خواندن يك ركعت يا دو ركعت متصل به آن اعاده نمايد . و همچنين است اگر نقص نماز كمتر از نماز احتياط باشد ، مانند اين كه بين دو و چهار شك كند و بنا را