بخواند و اگر وقت وسيع باشد و بتواند در آن وقت ياد بگيرد ، بايد نماز را قطع كند و ياد بگيرد ، اگر چه برايش جايز است ، همان نماز را طبق بعضى از احتمالاتش تمام كند ، سپس ياد بگيرد كه اگر بعد از ياد گرفتن معلوم شود ، آنچه انجام داده ، موافق وظيفه بوده است به همان اكتفا مىكند و اگر موافق آن نباشد ، بايد اعاده نمايد ، اگر چه در همان صورت موافقت هم احتياط آن است كه اعاده كند . ( 1 ) مسألهء 8 - اگر شك نمازگزار ، بعد از فارغ شدن از نماز ، به شك ديگرى تغيير يابد مانند اين كه بين دو و چهار شك نمايد ، و بعد از نماز ، شكّش به سه و چهار تغيير نمايد يا در دو و سه و چهار شك نمايد ، سپس ( بعد از نماز ) به شك بين سه و چهار تغيير نمايد ، بعيد نيست كه در مسأله و فرع اول و نظاير آن يك ركعت ( نماز احتياط ، بلافاصله و ) متصل به نماز لازم باشد ، و در نظاير فرع دوم ؛ يعنى ، در مواردى كه شك ، بين سه احتمال بوده كه يكى از آنها از طرفيت احتمال خارج شده است ، عمل شك دوم لازم باشد ، و اين در صورتى است كه شك او به شك ديگرى تغيير نكند كه با وجود آن مىداند كه نمازش كمبود دارد ، مانند دو مثال گذشته ، و اما اگر شك به چنين وضعى تغيير نمايد ، مثل اينكه ( در نماز ) شك بين دو و چهار نمايد ، سپس بعد از سلام نماز ، شكش به دو و سه تغيير كند ، كه بدون شك لازم است طبق وظيفه‌اى كه در شكّ جديد دارد ، عمل نمايد ، زيرا معلوم مىشود نمازگزار هنوز در نماز است و سلام او بى جا بوده است ، بنابراين علاوه بر وظيفه‌اى كه در شك دوم عمل مىنمايد ، بايد براى سلام بى جا دو سجدهء سهو نمايد . ( 2 ) مسألهء 9 - اگر بين دو و سه شك نمايد و بنا را بر سه بگذارد ، سپس بين سه كه بنا را بر آن گذاشته و چهار شك نمايد ( يعنى نداند كه آيا اين ركعت سوّمى است كه بنا را بر آن گذاشته و يا ركعت بعد از آن است كه چهارم باشد ) ظاهر اين است كه شكش به شك بين دو و سه و چهار تغيير يافته است ، و بايد طبق وظيفهء اين شك عمل نمايد . ( 3 ) مسألهء 10 - اگر بين دو و سه شك نمايد و بنا را بر سه بگذارد و بعد از آنكه ركعت چهارم را خواند ، يقين كند كه در وقت شك ، ركعت سوم را نخوانده بوده است ، ولى شك مىكند كه آيا در آن وقت يك ركعت خوانده بوده يا دو ركعت ، اين شك نسبت به وضع و حال فعلى او به شك بين دو و سه برمىگردد كه بايد طبق وظيفه آن عمل نمايد . ( 4 ) مسألهء 11 - كسى كه از ايستادن ، ناتوان باشد و يكى از شكهاى صحيح برايش عارض شود ، ظاهر آن است نماز احتياط او كه مىبايست ايستاده بخواند ، مبدّل به نماز احتياط نشسته مىشود و نماز احتياط نشستهء او كه متعيّن بود ، ( و مىبايست حتما نشسته بخواند ) به حال خود باقى است ، و نماز احتياطى كه مخيّر است ايستاده يا نشسته بخواند ، متعيّن مىشود ( و لازم است ) كه نشسته بخواند . پس در شك بين دو و سه يا سه و چهار ، لازم