سجده برمىگردد . ( 1 ) مسألهء 3 - اگر در شكهايى كه تمام كردن دو سجده در آنها معتبر است ، در تمام كردن دو سجده و تمام نكردن آنها ، شك نمايد ، چنانچه در محل آن ؛ يعنى ، در حال نشستن قبل از ايستادن يا تشهد باشد نمازش باطل است و اگر بعد از گذشتن از محل آن باشد ، مورد اشكال است كه نبايد احتياط ترك شود ، به اينكه بنا را بر آن ( اكثر ) بگذارد و عمل به شك نمايد و نماز را اعاده كند . ( 2 ) مسألهء 4 - شك در ركعات نماز در غير صورى كه ذكر شد ، موجب باطل شدن نماز است ، اگر چه طرف كمتر شك ، چهار و بعد از تمام كردن هر دو سجده باشد ، يا آن كه شك بين چهار و كمتر و بيشتر از آن ، بعد از تمام كردن دو سجده باشد ، مانند شك بين سه و چهار و شش . ( 3 ) مسألهء 5 - اگر بين دو و سه ، شك نمايد و به وظيفه‌اى كه در اين شك دارد عمل نمايد ، و بعد از فارغ شدن از نماز احتياط ، شك كند كه آيا شك سابق او قبل از تمام شدن دو سجده بود يا بعد از آن ، بنا را بر صحّت مىگذارد و به شك خود اعتنا نمىكند ، و امّا اگر در اثناى نماز يا بعد از آن و قبل از خواندن نماز احتياط يا در اثناى نماز احتياط ، چنين شكى برايش پيدا شود ، احتياط آن است كه بنابر آن بگذارد و به وظيفه‌اى كه در اين شك دارد ، عمل نمايد ، سپس نماز را اعاده كند . ( 4 ) مسألهء 6 - اگر بعد از فارغ شدن از نماز شك نمايد كه آيا شك او در نماز موجب آوردن يك ركعت ( نماز احتياط ) بوده يا دو ركعت ، احتياط آن است كه هر دو را ( هم يك ركعت و هم دو ركعت را ) بياورد ، سپس نماز را اعاده كند و همچنين است اگر نداند كه شك او كدام يك از شكهاى صحيح بوده است كه بايد بعد از عمل كردن به مقتضاى جميع آنها ، نماز را اعاده نمايد و اين ( عمل به وظيفهء همه شكها ) با خواندن دو ركعت ( نماز احتياط ) ايستاده و دو ركعت ( نماز احتياط ) نشسته و سجدهء سهو تحقق پيدا مىكند و همچنين است اگر محتملات او منحصر به شكهاى صحيح نباشد ، بلكه بعضى از وجوه باطل را هم احتمال دهد كه احتياط آن است كه به وظيفهء همهء شكهاى صحيح عمل كند و سپس نماز را اعاده نمايد . ( 5 ) مسألهء 7 - اگر يكى از شكها برايش پيدا شود و وظيفه‌اش را در آن نداند ، چنانچه وقت وسعت نداشته باشد يا در اين وقت توانائى ياد گرفتن نداشته باشد ، در صورتى كه يكى از احتمالاتش نسبت به وظيفه‌اش در چنين موردى ، رجحان داشته باشد ، بايد به همان عمل نمايد و گرنه به يكى از احتمالاتش عمل كرده و نمازش را تمام كند و در صورت وسيع بودن وقت ، نمازش را احتياطا اعاده نمايد ، و اگر بعدا معلوم شود كه بر خلاف واقع ، وظيفه و عمل شك را انجام داده است ، در صورتى كه نماز را در وقت نياورده باشد ، بايد از نو