كه نماز آيات براى آن واجب مىشود فراگيرد و امّا در غير آن ، تفصيل است ، و احتياط خوب است . ( 1 ) مسألهء 7 - كسى كه علم به گرفتن ماه يا خورشيد پيدا نكند تا آنكه بكلّى گرفتگى بر طرف شود و تمام قرص نگرفته باشد ، قضاء ( نماز آيات ) بر او واجب نيست ، امّا اگر به گرفتگى علم پيدا كند و نماز را نخواند ، و لو اينكه از روى فراموشى باشد يا آنكه تمام قرص گرفته باشد ، قضاء واجب است ، و امّا در ساير آيات ( و حوادثى كه سبب نماز آيات است ) ، در صورتى كه ( با اينكه علم پيدا كرد ) عمدا يا از روى فراموشى تأخير انداخته باشد ، خواندن اين نماز آيات مادام العمر بر او واجب است ، و اگر علم به وقوع اين آيات پيدا نكند تا اينكه زمان متّصل به وقت وقوع آن بگذرد ، احتياط آن است كه نماز آيات را بخواند ، اگر چه واجب نبودن آن خالى از قوّت نيست . ( 2 ) مسألهء 8 - اگر عدّه‌اى كه عادل نيستند ، بگويند : ماه يا خورشيد گرفته و شخص به راست گفتن آنها علم پيدا نكند و پس از گذشتن وقت گرفتگى معلوم شود كه راست گفته‌اند ، ظاهر اين است كه اين حالت نيز ملحق به ندانستن است ، بنابراين در صورتى كه تمام قرص نگرفته باشد ، قضاى نماز آيات بر او واجب نيست ، و همچنين است اگر دو نفر شهادت دهند و عدالت آنها معلوم نباشد ، و بعد از گذشت وقت كسوف ، عدالت آنها ثابت شود ، ( كه در اين صورت هم ، مانند آن است كه به اصل گرفتگى جاهل باشد ) ، لكن احتياط آن است كه مخصوصا در صورت دوم ، قضا نمايد ، بلكه در صورت دوم ، احتياط ترك نشود . ( 3 ) مسألهء 9 - نماز آيات دو ركعت است كه در هر ركعت پنج ركوع است . بنابراين مجموع ركوعها ده تا است و تفصيل آن به اين است كه با نيّت ، تكبيرة الأحرام را مىگويد - كما اين كه در نماز واجب يوميّه چنين مىكند - سپس حمد و سوره‌اى را مىخواند و بعد از آن به ركوع مىرود و بعد ، سرش را از ركوع برمىدارد ، سپس حمد و سوره‌اى را مىخواند و پس از آن به ركوع مىرود ، سپس سرش را از ركوع برمىدارد و حمد و سوره مىخواند و همينطور . . . ( بعد از هر بلند شدن از ركوع ، حمد و سوره مىخواند ) تا پنج ركوع را به اين ترتيب تمام كند و بعد از سر برداشتن از ركوع پنجم ، دو سجده بجا مىآورد . سپس ( براى ركعت دوّم ) مىايستد ، و براى مرتبه دوم همانطور كه بار اوّل انجام داد ( مانند ركعت اول پنج حمد و پنج سوره و پنج ركوع و دو سجده ) انجام مىدهد پس از آن تشهد مىخواند و سلام مىدهد ، و در مورد سوره‌اى كه مىخواند فرقى نيست كه در همه موارد يك سوره باشد و يا آن كه سوره‌هاى مختلفى باشد . و جايز است يك سورهء كامل را بر پنج ركوع هر ركعتى تقسيم كند ، بنابراين بعد از تكبيرة الاحرام ، سورهء حمد را مىخواند ، و پس از حمد يك آيه يا كمتر و يا بيشتر را ، از يك سوره‌اى مىخواند و به ركوع مىرود ، و سپس سر از ركوع برمىدارد و مقدارى ديگر از همان سوره را مىخواند - البته از جائى كه متصل به آنچه اوّل خوانده است باشد ، - و پس از آن به ركوع مىرود و سپس سر از ركوع برمىدارد ، و مقدارى از همان سوره را مانند مرتبهء قبل مىخواند و همچنين تا ركوع پنجم ( انجام مىدهد ) تا اينكه سوره را تكميل كند و سپس به ركوع پنجم مىرود و پس از آن ، به سجده مىرود ، و بعد از آن ، براى ركعت دوم مىايستد و همانگونه عمل مىكند كه در ركعت اول ، انجام داد و نتيجه اين مىشود كه در هر ركعت ، يك مرتبه سوره حمد است و يك سوره كامل كه تقسيم شده است ، و جايز است در ركعت دوم ، همان سورهء ركعت اول يا غير آن را بخواند و اكتفا نمودن به خواندن فقط مقدارى از سوره در