السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
327
تحرير الوسيلة (فارسى)
كه در بحث خلل ( نواقص صلاة ) خواهد آمد . و آنچه در تشهد واجب است آن است كه بگويد : « اشهد ان لا إله الّا اللّه وحده لا شريك له و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله ، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » و گفتن « الحمد للّه » يا « بسم اللّه و باللّه و الحمد للّه و خير الاسماء للّه يا الأسماء الحسنى كلّها للّه » در اول تشهّد و گفتن « و تقبّل شفاعته فى امّته و ارفع درجته » بعد از صلوات بر پيغمبر و آل او ، مستحب است ولى در تشهد دوم ، احتياط آن است كه اين كلمات را ، به قصد انجام وظيفه و به نيت آن كه ذكر مستحب مخصوص تشهد است ، نگويد و بايد تشهد را به لفظ صحيح كه با قواعد زبان عرب موافق است بخواند و كسى كه از لفظ صحيح ناتوان باشد ياد گرفتنش بر او واجب است . ( 1 ) مسألهء 2 - در حال تشهد بطور مطمئن و آرام نشستن ، بهر نحوى كه باشد ، واجب است و در حال تشهد اقعاء مكروه است ، و آن عبارت از اين است كه سينهء پاها را به زمين گذارد ( روى پنجهء پاها را به زمين نهد ) و روى پاشنهها ، بنشيند و احتياط ترك آن است . و در حال تشهد تورك ( روى ران طرف چپ قرار گرفتن و روى پاى راست را روى كف پاى چپ نهادن ) مستحب است ، كما اينكه تورك در بين دو سجده و بعد از آنها ، مستحب است ، همچنانكه ( در مبحث سجده ) گذشت . ( 2 ) سلام نماز ( 3 ) مسألهء 1 - سلام در نماز واجب است و ظاهرا جزء آن مىباشد و جايز شدن كارهاى منافى آن و خارج شدن از نماز توقف بر سلام نماز دارد و براى سلام دو عبارت است : اوّل : « السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين » و دوّم : « السّلام عليكم » و احتياطا ، با افزودن « و رحمة اللّه و بركاته » بر آن ، اگر چه بنا بر اقوا مستحب است ، و اگر عبارت اوّل را گفته باشد ، عبارت دوم ، جزء مستحب نماز مىشود و در صورتى كه عبارت اول را نگفته باشد ، عبارت دوم ظاهرا جزء واجب نماز مىباشد ، و اكتفا كردن به عبارت دوم ، بلكه اكتفا نمودن به عبارت اول هم ، جايز است ، اگر چه احتياط آنست كه به عبارت اوّل ( السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين ) اكتفا ننمايد و امّا « السّلام عليك ايّها النّبىّ و رحمة اللّه و بركاته » از دنبالههاى تشهد است كه با آن ، كارهاى منافى نماز ، جايز نمىشود و ترك آن ، نه عمدا و نه سهوا ، نماز را باطل نمىكند . لكن احتياط آن است كه هميشه گفته شود ، همانطورى كه احتياط آن است كه با مقدم داشتن عبارت اول ( السّلام علينا و على عباد اللّه الصّالحين ) بين دو عبارت جمع كند ، ( هر دو سلام را بگويد )