اگر بتواند خم شود ، بايد به مقدارى كه مىتواند خم شود و جاى پيشانى [ مثلا مهر ] را با رعايت ساير واجبات به سمت پيشانى بالا بياورد تا پيشانى را روى آن قرار دهد و اگر اصلا نتواند خم شود ، بايد با سر براى سجده ، اشاره كند ، و اگر بر آن هم قدرت نداشته باشد ، بايد با چشمهايش سجده كند ، و احتياط ( مستحب ) براى اين شخص ( كه نمىتواند با سر اشاره كند ) آن است كه علاوه بر آن ، جاى پيشانى ( مثلا ، مهر ) را در صورتى كه بتواند پيشانى را روى آن قرار دهد بالا بياورد و در صورتى كه نتواند به مقدار ممكن سجده نمايد ، لازم نيست ( بقيّه ) مواضع سجده را در جاهايشان بگذارد ، هر چند موافق احتياط است . ( 1 ) مسألهء 9 - بعد از آنكه سر از ركوع برداشته و راست ايستاده است ، مستحب است براى رفتن به سجده تكبير بگويد و ( همچنين بعد از بلند شدن از سجده ) براى سر برداشتن از سجده ( مستحب است تكبير بگويد ) و ( همچنين مستحب است ) وقتى كه به طرف سجده فرو مىرود ، اول دستهايش را به زمين قرار دهد ، و تمام پيشانى را بر آنچه كه سجده بر آن صحيح است بگذارد و بينى خود را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بمالد بطورى كه ارغام ( به خاك ماليدن ) صدق كند و احتياط آن است كه اين عمل ارغام را ترك نكند و ( همچنين مستحب است ) جاى پيشانى را با موقفش ( يعنى جاى زانوها و انگشتان ) بلكه با جاى همه مواضع سجده مساوى بنمايد و كف دستها را بگشايد در حالى كه انگشتان آنها ، حتى شست‌ها به هم چسبيده باشد و آنها را مقابل گوشها ، رو به قبله قرار دهد و در حال سجده تجافى نمايد ؛ يعنى ، شكم را از زمين بالا بگيرد ، و ( همچنين مستحب است ) براى خودش بال قرار دهد به اين ترتيب كه آرنج‌ها را از زمين بلند كرده ميان بازوان و پهلوهايش فاصله اندازد و دستانش را از بدنش دور نموده دستانش را مانند دو بال قرار دهد و ( همچنين مستحب است ) دعاهايى را كه روايت شده است ، پيش از شروع در ذكر و پس از سر برداشتن از سجدهء اوّل بخواند ، و تسبيح بزرگتر را انتخاب و آن را تكرار نمايد ، و بر شمارهء تاق ختم كند ، و در سجده و يا در سجدهء آخر ، براى آنچه از حاجات دنيا و آخرتش مىخواهد ، مخصوصا در طلب روزى حلال دعا كند ، به اينكه بگويد : « يا خير المسئولين و يا خير المعطين ارزقنى و ارزق عيالى من فضلك فانّك ذو الفضل العظيم » و ( همچنين مستحب است ) بطور تورك بين دو سجده و بعد از آنها بنشيند ؛ يعنى روى ران چپ بنشيند در حالى كه پشت پاى راستش را به شكم ( كف ) پاى چپش قرار داده باشد ، و ( همچنين مستحب است ) ميان دو سجده بگويد « استغفر اللّه ربّى و اتوب اليه » و هر دو دست را هنگام نشستن روى رانها قرار دهد : دست راست روى ران راست و دست چپ روى ران چپ ، و بعد از سر برداشتن از سجده دوّم ، قبل از آنكه بايستد با آرامش بدن بنشيند و اين نشستن را جلسهء استراحت مىگويند و احتياط لازم آنست كه آن را ترك نكند و ( همچنين مستحب است ) در وقتى كه خواست بلند شود ، بگويد : « بحول اللّه و قوّته اقوم و اقعد » و هنگام بلند شدن تكيه بر دستهايش نمايد بدون آنكه آنها را بسته باشد بلكه آنها را بر زمين باز نمايد .