سپس معلوم شود كه در ركعت سوّم و چهارم مىباشد ، به همان اكتفا مىكند و همچنين است اگر به خيال آنكه در ركعت سوم و چهارم است ، آن را بخواند ، سپس معلوم شود كه در ركعت اوّل و دوّم بوده است ( كفايت مىكند ) . ( 1 ) مسألهء 20 - احتياط واجب آن است كه تسبيحات را بيشتر از سه مرتبه نگويد ، مگر آنكه به قصد مطلق ذكر باشد . ( 2 ) مسألهء 21 - مستحب است خواندن سورهء « عمّ يتساءلون » يا « هل اتى » يا « غاشية » يا « قيامت » و مانند اينها در نماز صبح ، و خواندن سورهء « سبّح اسم » يا « و الشّمس » در نماز ظهر ، و خواندن سورهء « اذا جاء نصر اللّه » و سورهء « الهيكم التكاثر » در نماز عصر و مغرب ، ( مستحب است ) و بهتر است كه در شب جمعه ، در ركعت اوّل نماز مغرب و عشا ، سورهء « جمعه » و در ركعت دوّم آنها ، سورهء « اعلى » را انتخاب كند و [ بهتر است كه ] در روز جمعه ، در ركعت اوّل نماز ظهر و عصر ، سورهء « جمعه » و در ركعت دوّم آنها ، سورهء « منافقون » را ( انتخاب كند ) و همچنين است نماز صبح روز جمعه ، يا آنكه در ركعت اوّل نماز صبح روز جمعه سورهء جمعه ، و در ركعت دوّم سورهء « توحيد » ( قل هو اللّه احد ) را بخواند ، و در نماز مغرب شب جمعه در ركعت اوّل سورهء « جمعه » و در ركعت دوّم سورهء « توحيد » بخواند ، همچنانكه خواندن سورهء « قدر » در ركعت اوّل هر نمازى و خواندن سورهء « توحيد » در ركعت دوّم آن ، مستحب است . ( 3 ) مسألهء 22 - [ وجوب ترك قرائت در موقع حركت ] قبلا برايت معلوم شد كه در حال خواندن حمد و سوره و گفتن ذكرها ، بايد شخص نمازگزار برقرار و پابرجا باشد ، پس اگر نمازگزار به جهتى ، در حال خواندن آنها ، بخواهد جلو يا عقب برود يا به طرفى خم شود ، بايد در حال حركت ، قرائت يا ذكر را ترك نمايد ، اما امثال حركت دادن دست يا انگشتان پاها ضررى نمىرساند هر چند بهتر است كه چنين نكند ، و اگر در حال قرائت ، بىاختيار حركت نمود ، احتياط ( واجب ) آنست كه آنچه را در حال حركت خوانده ، اعاده نمايد . ( 4 ) مسألهء 23 - هرگاه در صحيح خواندن آيه يا كلمه‌اى شك نمايد ، و از آن نگذشته باشد واجب است آن را اعاده كند و اگر گذشته باشد ، اعادهء آن به قصد احتياط جايز است و اگر مرتبه دوّم يا سوّم [ در همان مورد ] شك نمايد ، تكرار اعاده اشكالى ندارد ، به شرط اينكه شك او به خاطر وسوسه نباشد ، و گرنه نبايد اعتنا كند . ( 5 ) ركوع ( 6 ) مسألهء 1 - در هر ركعت از نمازهاى واجب يوميّه ، يك ركوع واجب است و آن ركن است كه نماز با كم و زياد كردن آن عمدا و سهوا ، باطل مىشود ، مگر در نماز جماعت كه براى متابعت از امام ، تكرار مىشود ، به تفصيلى كه در جاى خود مىآيد ، و بايد به اندازهء