( 1 ) مسألهء 3 - مستحب است ، امام جماعت ، تكبيرة الاحرام را طورى بلند بگويد كه افراد پشت سر او ، بشنوند ، و شش تكبير بقيّه را آهسته بگويد . ( 2 ) مسألهء 4 - مستحب است ، موقع گفتن تكبيرة الاحرام ، دستها را تا مقابل گوشها يا تا مقابل صورتش بلند كند ، بطورى كه موقعى كه شروع به بلند كردن دست مىكند ، گفتن « اللّه اكبر » را هم شروع نمايد و وقتى بلند كردن دستها تمام مىشود ( كه مثلا دستها مقابل گوشها مىرسد ) « اللّه اكبر » هم تمام شود و بهتر آن است كه دستها از گوشها نگذرد و انگشتان دستها به هم چسبيده و كف دستها ، رو به قبله باشد . ( 3 ) مسألهء 5 - اگر « اللّه اكبر » بگويد ، سپس در حالى كه ايستاده است ، شك كند كه آن تكبيرة الاحرام بود يا تكبير ركوع ، بايد بنا را بر اوّل بگذارد ( كه تكبيرة الاحرام است ) . ( 4 ) قيام ( ايستادن ) ( 5 ) مسألهء 1 - [ مقصود از قيام ] قيام در تكبيرة الاحرام - كه مقارن نيّت است - و در ركوع ركن است و اين قيامى كه در ركوع ركن است عبارت است از همان قيامى كه ( قبل از ركوع است و ) از آن به ركوع مىرود ، و اين همان قيامى است كه آن را « قيام متصل به ركوع » گويند ، بنابراين كسى كه عمدا يا سهوا ، در اين دو صورت ، اخلال به قيام كند به اينكه : تكبيرة الاحرام را نشسته بگويد ، يا يك ركعت كامل را نشسته بخواند ، يا در حالى كه خم شده تا به سجده رود يادش بيايد كه ركوع نكرده ، ( و بدون آنكه راست بايستد ) و به همان حالت خميدگى به ركوع برخيزد يا قبل از رسيدن به ركوع ، يادش بيايد كه ركوع نكرده و بدون راست قرار گرفتن قامت و با حالت خميده ، ( در حدّ ركوع ) بايستد ، و لو اينكه ( در اين موارد ) سهوا قيام را ترك كرده باشد ، [ در همهء اين موارد ] نمازش باطل است ، و قيام در غير اين دو مورد واجبى است كه ركن نيست و نماز فقط با ترك عمدى آن باطل مىشود ، مثل قيام در حال خواندن حمد و سوره . بنابراين ، كسى كه سهوا نشسته ، حمد و سوره بخواند ، سپس يادش بيايد و بايستد ، نمازش صحيح است و همچنين است با زياد شدن قيام ( كه اگر سهوا زياد شود نماز باطل نمىشود ) مثل كسى كه در جايى كه بايد بنشيند ، سهوا بايستد . ( 6 ) مسألهء 2 - نمازگزار در صورت امكان بايد طبق حال و وضع خودش بطور معتدل كاملا راست بايستد بنابراين ، اگر با خميدگى يا متمايل به يكى از دو طرف بايستد ، بطورى كه نگويند راست ايستاده ، نماز باطل مىشود ، بلكه احتياط و بهتر آن است كه گردن را هم راست نگه دارد ، هر چند پايين انداختن سر ، بنابر اقوا جايز است و در حال اختيار تكيه دادن به چيزى هنگام ايستادن جايز نيست ، اما در وقت ناچارى اشكالى ندارد ، پس مىتواند به شخص يا غير آن ، تكيه نمايد و كسى كه مىتواند با تكيه بر چيزى بايستد ، نبايد بطور نشسته مستقلا نماز بخواند .