( 1 ) مسألهء 6 - وقتى كه نمازگزار ، عنوانى را كه ( خود به خود ) به قضا و ادا ، موصوف مىشود ، مانند عنوان نماز ظهر و عصر را مثلا و لو اجمالا قصد كند ، ديگر لازم نيست كه ادا و قضا را هم قصد نمايد . بنابراين ؛ اگر انجام نماز ظهرى را كه الآن بر او واجب است ، قصد نمايد و نماز قضاى ظهرى در ذمّه‌اش نباشد ، كفايت مىكند اما اگر در ذمّه‌اش ، قضاى ( نماز ظهر ) هم باشد ، نمازى را كه مىخواند ، بايد در نيّت معيّن كند كه نماز واجب همان روز است يا روز ديگر ( اداء است يا قضا ؟ ) و اگر قصد نمازگزار اين باشد كه فرمانبرى از امتثال امر خداوند كه الآن متوجّه اوست ، نمايد و به خيال اينكه هنوز وقت باقى است ، قصد اداء نمايد و سپس معلوم شود كه وقت گذشته بوده ، نمازش صحيح و قضا حساب مىشود ، كما اينكه اگر به خيال گذشتن وقت ، قصد قضا نمايد ، سپس معلوم شود كه وقت نگذشته بوده ، نمازش صحيح و اداء حساب مىشود . ( 2 ) مسألهء 7 - نيّت قصر ( شكسته خواندن ) و اتمام ( تمام خواندن نماز ) واجب نيست نه در جايى كه فقط قصر يا اتمام لازم است ، بلكه و نه در جاهايى كه نمازگزار ، مخيّر بين قصر و اتمام است ، بنابراين ؛ اگر مثلا نماز ظهر را با ترديد و به قصد اينكه بعد از تشهّد اوّل يا در دو ركعتى سلام مىدهد و يا آنكه ( سلام نمىدهد و ) دو ركعت بقيّه را مىخواند ، شروع كند ، نمازش صحيح است ، بلكه اگر [ از اوّل ] يكى از آنها را بطور معيّن قصد كند ، بنابر اظهر ، لازم نيست ملتزم به آن باشد ( و طبق قصدش عمل كند ) و مىتواند [ در بين نماز ] به ديگرى عدول نمايد ، بلكه بنابر اقوا هيچ يك از آنها با تعيين كردن هم معيّن و مشخّص نمىشود و احتياج به عدول نيست ، بلكه با سلام دادن در دو ركعتى ، قصر ، تحقّق پيدا مىكند ، كما اينكه با ضميمه كردن دو ركعت بقيّه ، عملا ، اتمام ، حاصل مىشود بدون آن كه قصد در آنها دخالت داشته باشد بنابراين ؛ اگر قصد قصر نمود و بعد از انجام دو سجدهء كامل ، بين دو و سه شك نمود ، بنا را بر سه مىگذارد و نمازش را [ با نماز احتياط ] از اينكه باطل شود چاره‌جويى مىكند ، بدون آنكه قصد عدول لازم باشد ، بلكه بعيد نيست كه وظيفه‌اش ، تنها عمل به حكم شك باشد و البته در اين گونه موارد ، سزاوار است كه احتياط ، ترك نشود به اين ترتيب كه نيّت عدول كرده ، سپس ( طبق وظيفه‌اش در موقع شك ) براى نماز چاره‌جويى كند و پس از آن عمل را اعاده نمايد . ( 3 ) مسألهء 8 - نيّت اينكه نماز واجب يا مستحب است ، لازم نيست ، بلكه قصد قربت و نزديك شدن به خدا ( به وسيلهء عمل ) بدون هيچ‌گونه ضميمه‌اى كفايت مىكند ، ولى احتياط آن است كه وجوب و استحباب را قصد نمايد . ( 4 ) مسألهء 9 - تصوّر كردن تمام افعال و جزئيّات نماز ، موقع نيّت ، لازم نيست ، بلكه تصوّر اجمالى آن كفايت مىكند . ( 5 ) مسألهء 10 - اگر در اثناى نماز ، قصد شكستن نماز نمايد يا قصد كند كارى را كه نماز را باطل مىكند انجام دهد و توجّه هم داشته باشد كه اين عمل با نماز منافات دارد ، چنانچه با اين حال ، نماز را تمام كند [ نمازش ] باطل است و همچنين است ( نمازش باطل است ) اگر با