السيد الخميني (مترجم: اسلامى)
267
تحرير الوسيلة (فارسى)
بپوشاند حرام نيست . و بعيد نيست كه نماز بچه هم در لباس ابريشم صحيح باشد . ( 1 ) مسألهء 20 - اگر نمازگزار ، ساترى حتى علف و برگ درخت پيدا نكند بنابر اقوا در صورتى كه از ديد ناظر محترم در امن باشد بايد ايستاده ، برهنه نماز بخواند و اگر از ديد ناظر محترم در امان نباشد بايد نشسته نماز بخواند . و در هر دو حال بايد با اشاره ركوع و سجده را انجام دهد و بايد اشاره براى سجده را بيشتر به سمت پايين قرار دهد و اگر ايستاده نماز مىخواند بايد عورت « قبل » خود را با دست بپوشاند . و اگر نشسته نماز مىخواند بايد با رانهايش آن را بپوشاند . ( 2 ) مسألهء 21 - كسى كه ساتر ندارد و احتمال مىدهد در آخر وقت پيدا شود ، احتياطا بايد نماز را از اول وقت ، تأخير بيندازد ، اگر چه واجب نبودن تأخير ، خالى از قوت نيست . ( 3 ) مقدمهء چهارم در مكان ( نمازگزار ) است ( 4 ) مسألهء 1 - نماز در هر مكانى جايز است مگر آنكه اصل يا منفعت آن غصبى باشد و در حكم غصب است آنچه كه حق ديگرى به آن تعلق گرفته باشد . مانند چيزى را كه به رهن گذاشته است ، و يا آنكه حق ميت به آن تعلق بگيرد در وقتى كه ميت وصيت به ثلث نموده و از تركه جدا نشده باشد ، بلكه آنچه كه به آن « حق سبق » تعلق گرفته به اين ترتيب كه شخصى قبل از ديگران از مسجد يا غير آن ، جائى را براى نماز اختيار كند و از آن اعراض نكند ، بنابر احتياط واجب - اگر ديگرى بخواهد آنجا را بگيرد - در حكم غصب است . و نماز در صورتى در جاى غصبى باطل مىشود كه نمازگزار ، غصب بودن آن را بداند و در حال اختيار باشد . و در اين جهت فرقى بين نماز واجب و مستحب نيست اما كسى كه غصب بودن آن را نمىداند و كسى كه ناچار است و كسى كه به ناحق در آنجا زندانى شده ، نماز اينها ، - در چنين حالى - صحيح است . و همچنين كسى كه غصب بودن آن را فراموش كند و نماز بخواند صحيح است . مگر آنكه خودش آنجا را غصب كرده و سپس فراموش نمايد كه بنابر احتياط واجب نمازش باطل است و نماز شخص مضطر ( در مكان غصبى ) مانند نماز غير مضطر ، با قيام و ركوع و سجود است . ( 5 ) مسألهء 2 - نماز ، در زمين غصبى كه مالك آن معلوم نيست ، جايز نيست . و كار چنين زمينى واگذار به حاكم شرع است . و نماز در زمين اشتراكى جايز نيست مگر با اذن همهء شركاء . ( 6 ) مسألهء 3 - نماز در زير سقف و چادر غصبى و سرا و خانهاى كه بعضى از ديوارهايش غصبى است در صورتى كه جاى نمازش مباح باشد ، باطل نيست . هر چند احتياط آنست كه در