و بلكه صحت آن خالى از قوت نمىباشد اگر چه احتياط در اين صورت آن است كه همان نماز را تمام كرده سپس نماز مغرب را بخواند و پس از آن عشا را ( هم ) بخواند . ( 1 ) مسألهء 9 - اگر براى شخص غير مسافر به مقدار خواندن پنج ركعت و براى مسافر به مقدار خواندن سه ركعت وقت تا غروب باقى مانده باشد ، بايد نماز ظهر را مقدم بدارد اگر چه مقدارى از نماز عصر در خارج از وقت ، واقع مىشود . و اگر براى شخص غير مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت يا كمتر و براى مسافر به مقدار دو ركعت يا كمتر ، وقت باقى مانده باشد . بايد نماز عصر را بخواند ( و نماز ظهر را قضا نمايد ) و اگر براى شخص غير مسافر به مقدار خواندن پنج ركعت يا بيشتر و براى مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت يا بيشتر ، وقت تا نصف شب باقى مانده باشد بايد نماز مغرب را مقدم بدارد و اگر كمتر از اين مقدار وقت براى غير مسافر و مسافر تا نصف شب باقى مانده باشد ، بايد نماز عشا را مقدم بدارد و بعد از آن اگر به مقدار خواندن يك ركعت يا بيشتر ، وقت باقى باشد ، بايد فورا نماز مغرب را بخواند . و ظاهر آنست كه در اين صورت نماز مغرب اداء است اگر چه احتياط مستحب آنست كه نيت اداء و قضا نكند . ( 2 ) مسألهء 10 - عدول ( برگرداندن نيت از نماز بعدى به نماز قبلى جايز است بر خلاف عكس كه عدول از نماز قبلى به نماز بعدى جايز نيست ) بنابراين اگر نماز ظهر يا مغرب را شروع كرده و در اثناء آن روشن شود كه آنها را خوانده است ، نمىتواند به نماز بعدى ( عشاء يا عصر ) عدول نمايد . بر خلاف جائى كه خيال مىكرده نماز اوّل را خوانده و شروع در نماز دوم نمايد و در اثناء خلاف آن روشن شود ( كه آن را نخوانده است ) كه بايد به نماز اول عدول نمايد در صورتى كه زمينه براى عدول باشد . ( 3 ) مسألهء 11 - اگر شخص مسافر به مقدار خواندن چهار ركعت ، وقت داشته باشد ، و مثلا شروع به نماز ظهر نمايد و در اثناء نماز قصد اقامت كند ، نمازش باطل است و نمىتواند عدول به نماز بعدى ( عصر ) نمايد پس بايد آن را رها كرده و نماز بعدى را شروع كند . كما اينكه در همين فرض ، وقتى كه قصد اقامت داشته و شروع در نماز بعدى بنمايد سپس ( در اثناء آن ) از قصد اقامتش برگردد ، عدول به نماز اول مشكل است . ( 4 ) مسألهء 12 - بنابر احتياط واجب صاحبان عذر كه اميد دارند عذرشان در ( اواخر ) وقت بر طرف گردد بايد نماز را از اول وقت تأخير اندازند ، مگر در تيمم كه سبقت گرفتن به نماز در آن جايز است مگر آنكه بداند عذرش در وقت بر طرف مىشود همانگونه كه در بحث تيمم گذشت . ( 5 ) مسألهء 13 - خواندن نماز مستحب در وقت نماز واجب مادامىكه وقت آن ضيق نشود بنابر اقوا جايز است و همچنين خواندن نماز مستحب براى كسى كه قضاى نماز واجب به عهده دارد جايز است . ( 6 ) مسألهء 14 - اگر يقين به داخل شدن وقت نمايد و نماز را بخواند يا بر دليل معتبرى مانند