را ( براى قنوت ) بلند كرده و مىگويد : « اللهم انى أسألك به مفاتح الغيب التى لا يعلمها الا انت ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تفعل بى . . . » آنچه را كه مىخواهد دعا مىكند و سپس مىگويد : « اللهم انت ولى نعمتى و القادر على طلبتى تعلم حاجتى فأسألك به حق محمد و آل محمد عليه و عليهم السلام لما قضيتها لى » و حاجاتش را از خداوند عزّ و جلّ بخواهد كه ان شاء اللّه عطاء خواهد فرمود . ( 1 ) مسألهء 3 - نشسته خواندن نوافل رواتب يوميه و غير آنها حتى در حال اختيار جايز است ، ليكن بهتر آنست كه در چنين حالى هر دو ركعت نماز نشسته حتى در نماز وتر يك ركعت حساب شود . بنابراين نماز وتر را نشسته دو بار و هر بار يك ركعت مىخواند . ( 2 ) مسألهء 4 - وقت نافلهء ظهر از اول ظهر تا موقعى است كه سايهء شاخص [ 1 ] به اندازهء ذراع يعنى دو هفتم شاخص برگردد و وقت نافلهء عصر تا موقعى است كه سايهء شاخص به اندازهء دو ذراع يعنى چهار هفتم شاخص برگردد كه اگر به اين حد از وقت رسيد بايد نماز واجب مقدم شود . ( 3 ) مسألهء 5 - در روز جمعه خواندن نافله‌هاى ظهر و عصر پيش از آنكه ظهر شود هيچ اشكال ندارد بلكه در روز جمعه چهار ركعت به نافله‌هاى ظهر و عصر افزوده مىشود و بيست ركعت مىشود . ولى در غير جمعه ، جايز نبودن انجام آن قبل از ظهر ، خالى از قوت نيست . و اگر بداند كه نمىتواند آنها را در وقت خودشان بجا آورد . بنابر احتياط واجب بايد قبل از وقت به قصد رجاء بياورد . و مسافر و جوانى كه خوف آن را دارد - كه نماز شب را در وقتش نتواند بخواند ، - مىتوانند نافلهء شب را قبل از نصف شب بخوانند بلكه هر كسى كه داراى عذر باشد مانند پيرو كسى كه ترس از سرما يا احتلام دارد مىتواند قبل از نصف شب آن را بخواند . و سزاوار است كه نيت تعجيل نمايند نه اداء آن . ( 4 ) مسألهء 6 - وقت نماز ظهر و عصر از هنگام ظهر تا مغرب است . كه از اول آن به مقدار اداء نماز ظهر بر حسب حال و وضع نمازگزار ، وقت اختصاصى نماز ظهر است و چنين وقتى از آخر آن وقت اختصاصى نماز عصر است و بين اين دو وقت مختص ، وقت مشترك نماز ظهر و عصر است . و وقت نماز مغرب و عشاء در حال اختيار از مغرب تا نصف شب است كه از اول آن به مقدار اداء نماز مغرب بر حسب حال و وضع نمازگزار ، وقت اختصاصى نماز مغرب است و چنين وقتى از آخر آن ، وقت مختص نماز عشاء است . و بين اين دو وقت ، وقت مشترك نماز مغرب و عشا است . و كسى كه اضطرارا به جهت خواب يا فراموشى يا حيض يا غير اينها و يا عمدا ، نماز مغرب و عشا را از نصف شب تأخير بيندازد ، بنابر احتياط واجب بايد آنها را تا سفيدهء صبح به قصد ما فى الذمه بجا آورد . و اگر به مقدار وقت اداى دو نماز تا سفيده باقى نمانده باشد . بايد احتياطا نماز عشا را بخواند ، و احتياط

--> [ 1 ] چيزى است كه براى وقت‌شناسى « مثلا ظهر » بطور عمودى در زمين قرار مىدهند .