غسال ، چيز ديگرى پاك نشود . ( 1 ) نهم - بر طرف شدن عين نجاست از بدن حيوانهاى زبان بسته و از مواضع درونى انسان . بنابراين منقار آلودهء مرغ با از بين رفتن عين نجاست و خشك شدن رطوبت آن پاك مىشود و همچنين بدن زخمى چهارپا و دهان گربه كه به خون و مانند آن آلوده است ، و بچه حيوان كه موقع تولد خون‌آلود است به محض بر طرف شدن عين نجاست از آن پاك مىشود و نيز دهان انسان در صورتى كه چيز نجس يا متنجسى را بخورد و يا بياشامد كه به مجرد بلعيدن آن ، دهانش پاك مىگردد . ( 2 ) دهم - غائب شدن كه غائب شدن ، بدن انسان و لباس و فرش و ظروف و ساير متعلقات او را ( براى ديگران ) پاك مىكند . بنابراين مىتوانند با آنها معامله پاكى كنند . مگر آنكه بدانند كه نجاست آنها باقى است و بعيد نيست كه در تطهير آنها به واسطه غائب شدن هيچ چيز شرط نباشد . پس ( آن غائب ) چه بداند كه آنها نجس شده يا نداند ، چه اعتقاد به نجاست چيزى كه به آنها خورده ، داشته باشد يا نه ، در مسائل شرعى دين سهل‌انگار باشد يا نه - در همهء اين موارد - غائب شدن او ( براى ديگران ) پاك‌كننده است ، و البته خوب است كه احتياط شود . ( 3 ) يازدهم - استبراء حيوان جلّال ( نجاستخوار ) است ( كه او را از خوردن نجاست جلوگيرى كنند ) بطورى كه او را نجاستخوار نگويند . كه چنين جلوگيرى ، بول و مدفوع او را پاك مىكند و استبراء علاوه بر آنكه بايد به قدرى باشد كه ديگر به آنها جلّال گفته نشود ، بنابر احتياط واجب - كه ترك آن جايز نيست - بلكه خالى از قوت نيست - بايد در شتر چهل روز و در گاو بيست روز و در گوسفند ده روز و در مرغابى پنج روز و در مرغ سه روز ، طول بكشد . ولى در غير حيوانات نامبرده ، فقط به قدرى كه به آنها جلّال گفته نشود كفايت مىكند ( و لازم نيست تا مدت معينى باشد ) . ( 4 ) احكام ظرفها ( 5 ) مسألهء 1 - ظروف كفار مانند ظروف غير آنان ، مادامىكه تماس آنها با ظروف با رطوبت سرايت‌كننده ، معلوم نباشد ، محكوم به پاكى مىباشد . و همچنين است هر چه كه در اختيار آنها است . از لباس و فرش و غير آن اما پوستهائى كه در اختيار آنان است چنانچه معلوم باشد كه آنها از حيوان خون جهنده‌دار است و ذبح شرعى آن و قبل از كافر در اختيار مسلمان بودن آن معلوم نباشد ، محكوم به نجاست مىباشد . و همچنين گوشتها و پيه‌هائى كه در اختيار آنان بلكه در بازارشان است با شرائط مذكوره ، محكوم به نجاست مىباشد .