عرض يا مالش كه قابل توجه است داشته باشد ، ساقط مىشود . و همچنين است اگر وقت طلب آب تنگ باشد . و اگر عقيده‌اش اين بود كه وقت تنگ است و با اين عقيده ، طلب آب ننمود و تيمم كرد و نماز خواند ، سپس معلوم شد كه وقت وسعت داشته است ، چنانچه در همان جايى است كه نماز خوانده در صورتى كه وقت وسعت دارد بايد مجددا طلب آب كند پس اگر آب پيدا نكرد نمازش كفايت مىكند ، و اگر پيدا كرد ، بايد اعاده نمايد ، و اگر وقت وسعت نداشت بنابر احتياط واجب بايد دو مرتبه تيمم كرده نماز را اعاده نمايد ، و همچنين است در مسائل آينده كه در آنها در صورت ممكن نبودن طهارت با آب ، حكم به وجوب اعاده نموده‌ايم ، و اگر ( بعد از نماز ) به جاى ديگرى منتقل شده است چنانچه بداند اگر طلب آب مىنمود آن را مىيافت بايد نماز را اعاده كند ، هر چند در اين حال ( كه در مكان جديد است ) توانائى بر طلب آن را نداشته و تكليفش تيمم باشد ، ولى اگر بداند در صورتى كه آن را طلب مىكرد ، نمىيافت ، نمازش صحيح است و اعاده ندارد ، و اما اگر برايش مشتبه و غير معلوم باشد ، محل اشكال است ، بنابراين احتياط را ترك ننموده و اعاده يا قضا نمايد . ( 1 ) مسألهء 8 - ظاهر آنست كه لازم نيست طلب آب در وقت نماز باشد . پس اگر قبل از وقت طلب كرد و نيافت ، نيازى نيست بعد از دخول وقت دو مرتبه طلب نمايد . و همچنين اگر در وقت نمازى طلب آب كند و نيابد ( اين طلب ) براى ساير نمازها كفايت مىكند . اما اگر احتمال بدهد كه بعد از طلب ، آب پيدا شده . در صورتى كه امارهء ظنيه ( چيزى كه موجب گمان است ) آن احتمال را تأييد كند - بلكه بنابر احتياط واجب حتى اگر اماره ظنيه هم نباشد - بايد مجددا طلب آب نمايد . ( 2 ) مسألهء 9 - اگر يك مقدار آبى دارد كه فقط براى طهارت ، ( غسل يا وضو ) كافى است ، بعد از دخول وقت نبايد آن را بريزد و اگر با وضو باشد و آبى هم ندارد نبايد وضويش را باطل كند و اگر معصيت كرده آب را بريزد يا وضو را باطل كند ، تيمم و نماز با آن صحيح است اگر چه احتياط مستحب آنست كه قضا نمايد . بلكه جايز نبودن ريختن آب و باطل كردن وضو قبل از وقت ، در صورتى كه حتى در وقت هم آب نداشته باشد خالى از قوت نيست . ( 3 ) مسألهء 10 - بنابر احتياط واجب اگر بدون مشقت بر كندن چاهى قدرت داشته باشد بايد بكند . ( 4 ) و از جمله مجوّزات تيمم اين است كه - در رسيدن به آب ، ترس از دزد يا درنده يا گم شدن و مانند اينها - از چيزهائى كه موجب ترس ضرر بر جان يا عرض يا مال قابل توجه ، است - باشد به شرط آنكه ترسش از منشئى كه عقلا به آن اعتناء مىكنند ، باشد . ( 5 ) و از آن جمله است - ترس ضرر داشتن استعمال آب ، به خاطر بيمارى يا درد چشم يا ورم يا جراحت يا دمل و يا مانند اينها ، از چيزهائى كه با وجود آنها استعمال آب براى شخص ضرر دارد و ( اين موارد ) به صورتى نيست كه ملحق به جبيره و آنچه كه در حكم آن