بلكه در بعضى از مواردى كه ذكر شد كفاره ( هم ) واجب مىشود . كه اگر زنى در مصيبت وارده مويش را بچيند كفاره‌اش ، كفارهء ماه رمضان است ، و اگر مويش را بكند ، كفاره‌اش كفارهء قسم است ، و همچنين اگر زنى صورتش را خراش دهد بطورى كه خون بيايد ، بايد كفارهء قسم بدهد بلكه بنابر احتياط واجب در هر حال ( اگر چه خون نيايد ) بايد كفاره بدهد . و اگر مردى در فوت همسر و يا فرزندش پيراهن پاره كند ، بايد كفارهء قسم بپردازد . و كفارهء قسم ، به ده مسكين طعام دادن يا آنان را لباس پوشاندن يا آزاد كردن يك بنده است . و در صورتى كه ممكن نباشد ، بايد سه روز روزه بگيرد . ( 1 ) مسألهء 3 - نبش قبر مسلمان و كسى كه در حكم او است ، حرام مىباشد ، مگر آنكه بداند از بين رفته و ميت پوسيده و خاك شده است . ولى نبش قبور انبياء و ائمه معصومين ( عليهم السلام ) اگر چه از دفن آنها مدت طولانى گذشته باشد جايز نيست بلكه همچنين است نبش قبور امام‌زادگان و صلحا و شهدا كه زيارتگاه و پناهگاه شده است . و منظور از نبش قبر آنست كه جسد ميتى كه با دفن پوشيده شده آشكار شود بنابراين اگر قبرى را بكنند و خاك آن را بيرون آورند بدون آنكه جسد ميت آشكار شود نبش حرام نيست . و همچنين است اگر ميت را روى زمين قرار داده و بر او بنائى كرده باشند و يا در تابوتى از سنگ و مانند آن باشد ، سپس او را بيرون آورند ( نبش حرام نيست ) و نبش قبر در مواردى جايز است : ( 2 ) از آن جمله - اگر ميت را در زمينى كه اصل يا منفعت آن غصبى است از روى زورگوئى يا نادانى و يا فراموشى دفن شده باشد . و ( در اين صورت ) بر مالك واجب نيست كه مجانا يا در مقابل عوض ، گرفتن به باقى ماندن او راضى شود . اگر چه اولى بلكه احتياط آنست كه او را در آن زمين گذاشته و لو عوض بگيرد ، مخصوصا اگر ميت وارث يا فاميل باشد ، و يا اشتباها دفن شده باشد . و اگر مالك اذن داد كه ميت را در زمين او دفن كنند حق ندارد بعد از دفن از مباح كردن و اذن خود برگردد اما اگر به هر سببى ، ميت بيرون قبر قرار گرفت بر مالك واجب نيست دو مرتبه راضى شده و اذن دفن دهد بلكه حق دارد از اذن اولش برگردد . و دفن با كفن غصبى يا مال ديگرى كه غصب است مانند دفن در مكان غصبى است بنابراين براى گرفتن آن مال ، نبش قبر جايز است و اگر انگشتر ميت و مانند آن با او دفن شود ، جواز نبش قبر براى آنكه ورثه انگشتر را بردارند مورد تأمل و اشكال است ، خصوصا اگر برنداشتن انگشتر اجحافى به ورثه نباشد . ( 3 ) و از آن جمله - جهت غسل دادن يا كفن يا حنوط كردن ميت كه بدون آنها دفن شده است با اينكه مىتوانسته‌اند نسبت به او انجام بدهند و در همهء اين موارد بايد بدن تباه نشده