درجه پيدا خواهد كرد و اگر بر ميت نماز هم بگزارد صد هزار هزار ملائكه او را تشييع مىكنند كه همه‌شان براى او استغفار مىكنند . و اگر در دفن حاضر شود خداوند صد هزار هزار ملائكه را مأمور خواهد كرد تا روز قيامت براى او طلب مغفرت كنند و هر كس بر جنازه‌اى نماز بگزارد جبرئيل و هفتاد هزار هزار ملائكه بر او صلوات مىفرستند و گناهان گذشته‌اش بخشيده مىشود و چنانچه بماند تا او را دفن كند و خاك بر او بريزد ، در مقابل هر قدمى كه از هنگام شركت در تشييع جنازه تا بازگشت به منزل خود برمىدارد يك قيراط پاداش خواهد داشت و قيراط هم وزن كوه احد است كه در كفه ترازوى اعمال او گذاشته مىشود » . ( 1 ) آداب تشييع جنازه بسيار است كه از آن جمله است : كسى كه جنازه را حمل مىكند ، هنگام حمل جنازه بگويد « بسم اللّه و باللّه و صلى اللّه على محمد و آل محمد ، اللهم اغفر للمؤمنين و المؤمنات » . ( 2 ) و از آن جمله اينكه - جنازه را بر دوش بگذارند و ببرند تا از ثواب آن محروم نشوند ، و روى چهار پا و مانند آن برده نشود ، مگر آنكه عذرى باشد مثل دورى راه ، البته حمل جنازه با چهارپا و مانند آن ، معلوم نيست كه مكروه باشد . ( 3 ) و از آن جمله اينكه - تشييع‌كننده در حال خشوع و تفكر باشد و چنين تصور كند كه خود او را برداشته و مىبرند و او بازگشت به دنيا را خواهش كرده و اجابت شده است . ( 4 ) و از آن جمله اينكه - در حال تشييع پياده باشد و سوار شدن در آن حال مكروه است ، مگر آنكه معذور باشد ، البته در وقت بازگشتن مكروه نيست . ( 5 ) و از آن جمله اينكه - پشت سر جنازه يا در يكى از دو طرف آن راه برود و اولى ( پشت سر ) افضل است . ( 6 ) و از آن جمله اينكه - هر تشييع‌كننده هر چهار طرف تابوت را بردارد و بهتر است اول جلوى تابوت طرف راست ميت را بر دوش راست بگذارد سپس طرف راست آخر تابوت را روى دوش راست بگذارد بعد از آن طرف چپ آخر تابوت را روى دوش چپ بگذارد ، آنگاه به قسمت چپ جلوى تابوت رفته آن را روى دوش چپ بگذارد . ( 7 ) و از آن جمله اينكه - صاحب عزا پا برهنه باشد و عباى خود را از دوش بردارد يا براى شناخته شدن بطورى كه مناسب شخص عزادار است وضع ظاهرى خود را تغيير دهد . و خنديدن و لهو و لعب و برداشتن عبا براى غير صاحب عزا ، و تند راه رفتن بطورى كه