مزّ « 1 » : اندك ترش . مرّ : تلخ . منحنى : دو تا شده . مأخوذ : گرفته . « 2 » ملعقه : كفچه ، چون در وزن استعمال كنند مراد چهار مثقال باشد . موازى : كوفته . موازى : برابر . معطّس : عطسه آرنده . معطّش : تشنگى آرنده . معطّل : بىكاركننده . مقشّر : پوست باز كرده . مملوّ : پر « 3 » . محلّو : شيرين كرده . مطرقه : پتك حدّادان و زرگران و امثال آن . متقرّح : ريش شده . مطبوخ : پخته . « 4 » ملح عجين « 5 » : نمك كه در طعام كنند . مجبّر : آنچه شكسته را باز بندند . مكسّر : شكننده . متكسّر : شكسته . « 6 » ملح اندرانى : نمكى است سفيد شفّاف كه منسوب است به اندران ، و در حرف « الف » گفته شد . « 7 »

--> ( 1 ) . مزّ : طعمى است بين ترش و شيرينى . ( لغتنامه ) . ( 2 ) . س : - مرّ تلخ . . . گرفته . ( 3 ) . س : - مملوّ پر . ( 4 ) . س : - مطبوخ پخته . ( 5 ) . س : عخين . ( 6 ) . س : - مكّسر شكننده . . . شكسته . ( 7 ) . س : - و در حرف الف گفته شد .