المتفرّقات طمث : حيض . طهر : پاكى از حيض . طراوت : تازگى . طحن : خرد كردن . طلّ : شبنم . طحلب « 1 » : ريشه‌هاى سبزى « 2 » است كه در آب پيدا شود و به كرمانى كزارك و جامهء غوك « 3 » گويند . طبيعت : قوّتى است كه تدبير بدن انسان كند بىشعورى ، و گاهى كه « 4 » گويند نرم است يا قبض ، مراد نرمى و قبض ثفل و براز باشد . طبيخ : پختهء هر چيز . طلا : چيزى چند روان باشد كه خرقه را بدان تر كنند و بر عضو معلول اندايند ، « 5 » و ضماد آن است « 6 » كه غليظ القوام باشد . حرف الظّاء الأعضاء ظهر : پشت . الأمراض ظفره : زيادتىيى است عصبانى در طبقهء ملتحمهء چشم « 7 » كه از كنج چشم بنياد كند و به تدريج زياده شود و آن را به پارسى ناخنه گويند .

--> ( 1 ) . م : - طحلب . ( 2 ) . م : ريشهاى سپرز . ( 3 ) . م : جامه خواب بك . ( 4 ) . م : - كه . ( 5 ) . س ، م : اندازند . ( 6 ) . م : ضماد بر ضدّ اين است . ( 7 ) . س : - چشم .