چنين معرفى شده : « الشيخ الربانى ، الإمام الصمدانى ، صاين الدين الياس » « 1 » . اين تعرفه دلالت بر مقام مذهبى ( فقهى يا عرفانى ) صاين الدين مىنمايد . علاوه بر اينها در نسخه‌اى از رسالهء غياثيه كه مربوط به سدهء 12 يا 13 هجرى است ، مصنف چنين معرفى شده است : « محمود بن فاضل الأطبّاء ، جالينوس زمان ، الياس شيرازى » « 2 » كه اگر بينگاريم افزودن اين القاب از تصرفات ظنى كاتبان نبوده و نيز سهوا از ما قبل نام مؤلف به ما قبل نام پدر وى نيفتاده ، قاعدتا اندازهء آوازهء صاين الدين را در طب مىنمايد ؛ چنان‌كه فرزندان وى نيز در علم ابدان و اديان آوازه داشته‌اند . 2 . مولانا جلال الدين احمد بن يوسف بن الياس ، كه آگاهى ما از وى منحصر است به اطلاعات مندرج در شدّ الازار : « الطبيب الفاضل ، الأديب الكامل ؛ كان محبّبا إلى القلوب ، مقرّبا لدى الملوك . ينفق ما له على الصوفية و يجمعهم على الطعام و يطيب وقتهم بسماع الكلام . و له ديوان جمع فيه أشعاره من العربيات و الفارسيات و ملمّعاته فى غاية اللطافة . و لمّا قضى عن نظم كتابه الارب و شاع ذكره فى الشعراء و ذهب ، كتب كلّ من أولى الفطنة و الأدب نسخة منه بحل الذهب . و رزقه اللّه أولادا موسومين بالكمال من أفاضل الرجال . . . توفّى فى سنة أربع و أربعين و سبعمائة و دفن فى رباطه فى جوار عمّه رحمة اللّه عليهم . » « 3 » . چنان‌كه پيداست جلال الدين ، برادرزادهء نجم الدين است و در كنار همو مدفون شده و جامع علم طب و احوال صوفيه بوده . 3 . منصور بن محمّد بن احمد بن يوسف بن الياس : از ديرباز حدس زده شده است كه صاحب رسالهء پرشهرت تشريح الابدان منصورى و نيز رسالهء كفايهء مجاهديه كه در مقدمهء هر دو خود را چنين ناميده است ، نوادهء همان « جلال الدين احمد » سابق الذكر و از همان اولاد موسوم به كمال مىباشد ؛ خاصه آنكه اهداى كفايهء مجاهديه به مجاهد الدين سلطان

--> ( 1 ) . پزشكان نامى پارس ، ص 199 . ( 2 ) . نسخهء خطّى كتابخانهء دانشكدهء پزشكى دانشگاه تهران ، ش 183 . ( 3 ) . شدّ الازار ، صص 278 - 279 .